Niedziela Męki Pańskiej, rok A

Krew Jego na nas i na dzieci nasze

W tym roku w Niedzielę Palmową czytamy opis Męki Pańskiej według św. Mateusza (Mt 26, 14 - 27, 66) 

VIII Niedziela Zwykła, rok A

Ojciec niebieski wie...

Przypatrzcie się ptakom: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one? (Mt 6, 24-34)

Ewangelia dzisiejszej niedzieli ukazuje nam Boga jako kochającego i troskliwego Ojca, który zna nasze potrzeby. Niby o tym wiemy, ale... jakoś tak to zapewnienie Ewangelii dobrze pasuje do murów kościoła, a już poza nimi to życie niesie swoje problemy...
Dzisiejsza Liturgia Słowa jest wezwaniem do ODNOWIONEGO ZAUFANIA BOGU! 

III Niedziela Zwykła A

Kraina Zabulona i Neftalego
Ewangelia dzisiejszej niedzieli mówi o tym, jak Jezus zaczął nauczać. Chociaż wychowywał się w Nazarecie, "przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego" (Mt 4, 12-17). Ewangelista zaznacza, że tak miało się spełnić proroctwo Izajasza: 

Naród kroczący w ciemnościach ujrzal światlość wielką, nad mieszkańcami krainy mroków rozbłysło światlo (Iz 8, 23 - 9,3).

Kraina Zabulona i Neftalego pojawia się dziś dwa razy w czytaniach. Co właściwie kryje się pod tą nazwą?

II Niedziela Zwykła A

Jezus jest Synem Bożym

Po czasie Bożego Narodzenia liturgia Słowa prowadzi nas za Jezusem, który rozpoczyna swoją publiczną działalność. Jan Chrzciciel tak świadczy o Jezusie:

Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym. (J 1, 29-34)

Jezus jest Synem Bożym! Jezus jest zapowiedzianym Mesjaszem. Wszystkie księgi Starego Testamentu wskazują na Jezusa. Bezbłędnie rozpoznajemy to czytając fragmenty Pieśni Sługi Pańskiego z Księgi Izajasza:

Niedziela Chrztu Pańskiego

Oto mój Sługa, którego miłuję,

Wybrany mój, w którym mam upodobanie

Liturgię Słowa Niedzieli Chrztu Pańskiego rozpoczyna piękny tekst proroka Izajasza. Pierwsza Pieśń zapowiedzianego Sługi Pańskiego objawia nam Boga niezmiernie delikatnego i wytrwałego w wychodzeniu do człowieka: 

Oto mój Sługa... Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku. ... Nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali Prawo... (Iz 42, 1-4. 6-7)

Uroczystość Objawienia Pańskiego - Trzech Króli

Zatrzymajmy się na chwilę wobec tajemnicy dzisiejszej uroczystości: Bóg objawia się człowiekowi.

"Nam oznajmiona została tajemnica. Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona..." (Ef 3, 2-3a. 5-6) 

To my jesteśmy obdarzeni przywilejem Objawienia Bożego.

Uroczystość Narodzenia Pańskiego - Msza w nocy

Ukazała się łaska Boga

Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków zabłysło światło. (Iz 9,1-3.5-6) 

Oto noc pełna światła! Noc Maryi i Józefa, którzy zmęczeni szukaniem schronienia przyjmują Boga Wcielonego do swojego domu - szopy. Noc pasterzy, których "chwała Pańska zewsząd oświeciła" (Łk 2,1-14). Noc mieszkańców Betlejem, którzy i w przenośni, i dosłownie, "przespali" najważniejszy moment w historii miasteczka i w ich własnej historii. Noc Heroda, który kierowany podejrzliwym strachem widzi zagrożenie dla swojej władzy nawet w niemowlęciu... 
Czy można nie widzieć światła? - Tak, kiedy ma się zamknięte oczy...

IV Niedziela Adwentu A

Z rodu 

Dawida

Jezus chrystus przychodząc w ciele jako człwoiek, miał rodziców i dalszych przodków. rodowody Jezusa, wymienione w dwóch Ewangeliach (Mt 1, 1nn oraz Łk 2, 23nn), nie pokrywają się. Przyjmuje się, że Mateusz podaje rodowód Jezusa w linii Józefa, a Łukasz wymienia przodków Maryi. Mateusz dzieli historię rodu Jezusa na trzy epoki, podkreślając znamienne okresy czasu: od... do... - 14 pokoleń, od... do... - 14 pokoleń, od... do... - 14 pokoleń. Taka liczba pokoleń nie jest zgodna z kalendarzem. Dla Izraela jednak znaczy coś więcej niż tylko rodowód: 14 to liczba imienia Dawida (D=4, W=6, D=4, suma daje 14). Rodowód ten podaje inforamcję zakrytą dla nas, któzy nie znamy zasad gematrii. Mateusz mówi: 14, 14, 14, czyli: Dawid, Dawid, Dawid. 

Jest to Ewangelia o Jego Synu, pochodzącym według ciała z rodu Dawida... (Rz 1, 1-7)

III Niedziela Adwentu A

Przykład 
Wytrwałości

Trwajcie cierpliwie, bracia, aż do przyjścia Pana. ... Za przykład wytrwałości i cierpliwości weźcie, bracia, proroków, którzy przemawiali w imię Pańskie. (Jk 5, 7-10)

Już minęła połowa Adwentu. Możemy spróbować ocenić, jak ten "czas czekania" mija, jaki ma - jak dotychczas - wpływ na nasze życie. Liturgia Słowa wychodzi naprzeciw tym, któzy czują się zmęczeni oczekiwaniem, którym braknie sił lub wytrwałości:

Pokrzepcie ręce osłabłe, wzmocnijcie kolana omdlałe! (Iz 35, 1-6a. 10)

I Niedziela Adwentu A

Jak światło w ciemności
Czas Adwentu obfituje w symbole oczekiwania przyjścia Pana. Wśród nich bardzo wymownym znakiem jest obraz światła i ciemności, podkreślony w liturgii Rorat. Kiedy wchodzimy do ciemnego Kościoła, oświetlonego tylko naszymi małymi lampkami, docierają do nas słowa Apostoła:

Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu. ... Noc się posunęła, a przybliżył się dzień. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła. Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień. (Rz 13, 11-14)

Jezus sam posługuje się obrazem dnia i nocy, by zachęcić uczniów do czuwania:

A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi... (Mt 24, 37-44)

XXI Niedziela Zwykła C

Tego Pan miłuje, kogo karze
Prorok Izajasz ukazuje Boga, który zwraca się do innych narodów: Tarszisz, Put, Meszek i Rosz, Tubal i Jawan, do wysp dalekich, które nie słyszały mojej sławy ani nie widziały mojej chwały. Także spośrod tych innych narodów wybierze sobie swoje sługi:

Z wszelkich narodów przyprowadzą w ofierze dla Pana wszystkich waszych braci, na koniach, na wozach, w lektykach, na mułach i na dromaderach, na moją świętą Górę w Jerozolimie, mówi Pan. (Iz 66, 18-21)

To zwrócenie się do innych ludów jest konsekwencją złego postępownia Izraela. Przykłady tego postępowania wymienione są w 66 rozdziale Izajasza:

Jest taki, co zabija w ofierze wołu, a morduje człowieka. (3)

Wołałem, a nikt nie odpowiadał, mówiłem, a nie słuchali ... czynili zło w oczach moich i wybrali to, co Mi się nie podoba. (4)

Niedziela Męki Pańskiej, rok C

Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią

W tym roku czytamy opis Męki naszego Pana Jezusa Chrystusa według świętego Łukasza (Łk 22, 14 – 23, 56). Zatrzymajmy się nad kilkoma fragmentami charakterystycznymi dla Trzeciej Ewangelii. 

• Zebrała się starszyzna ludu, arcykapłani i uczeni w Piśmie i kazali przyprowadzić Go przed swoją Radę.

W opisie sądu Jezusa wg. św. Łukasza "nikt - oprócz Jezusa - nie ma twarzy. Rada, która sądzi, jest anonimową, bezbarwną grupą ukrytą za pozbawionymi podmiotu czasownikami w liczbie mnogiej. Nikt nie wyróżnia się słowem czy czynem" (*).

V Niedziela Wielkiego Postu C

Pochwyceni przez Chrystusa

Wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego. Dla Niego wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci, bylebym pozyskał Chrystusa. (Flp 3, 8-14)

To piękne i głębokie wyznanie św. Pawła to nie tylko słowa. Apostoł potwierdził je życiem gorliwym w służbie Bożej, zakończonym męczeńską śmiercią w Rzymie. 
Kiedy patrzymy na postać św. Pawła, zadać można sobie pytanie - skąd tyle zapału, tyle niespożytej energii w pokonywaniu setek kilometrów dróg by głosić Chrystusa? Wydaje się, że nie było zakątka, do którego by nie dotarł; nie było okoliczności, które odwiodły by go od zadania głoszenia Ewangelii. Nic nie było ważniejsze od głoszenia Słowa. Taką moc ma doświadczenie spotkania z Jezusem:

pędzę ... bo zostałem pochwycony przez Chrystusa Jezusa (Flp 3, 8-14). 

V Niedziela Zwykła, rok C, 10 lutego 2013

Oto ja, poślij mnie!

Czytania 5tej Niedzieli Zwykłej rozpoczyna opis powołania proroka Izajasza. Młody Izajasz miał duchowe przeżycie spotkania z Bogiem, które opisał jako widzenie Pana zasiadającego na wniosłym tronie w świątyni. Był to moment jego powołania:

W roku śmierci króla Ozjasza ujrzałem Pana, siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren Jego szaty wypełniał świątynię... I usłyszałem głos Pana mówiącego: Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł? Odpowiedziałem: Oto ja, poślij mnie! (Iz 6, 1-2a. 3-8)

Jak piękna, szybka i pełna gotowości jest odpowiedź Izajasza: Oto ja, poślij mnie!

II Niedziela Zwykła, rok C

Tajemnica Kany Galilejskiej
Być może przyzwyczailiśmy się mówić o ingerencji Boga w życie człowieka wobec niespodziewanej śmierci kogoś bliskiego: "Bóg powołał go do siebie", "co komu pisane", albo - z pewną rezygnacją - "Bóg tak chciał". Dzisiejsza Ewangelia pokazuje bardzo dobitnie, że Jezus Chrystus chce być z ludźmi w każdym wydarzeniu życia: przy narodzinach, w pierwszym uśmiechu dziecka, w zdanym egzaminie, przy zmianie miejsca pracy, na weselu:

W Kanie Galilejskiej odbywało się wesele...

XXIX Niedziela Zwykła B

Dać swoje życie

Ewangelia dzisiejsza rozpoczyna się dość nietypową prośbą uczniów. Oto "Jakub i Jan, synowie Zebedeusza, zbliżyli się do Jezusa i rzekli: „Nauczycielu, chcemy, ... żebyśmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, drugi po lewej Twej stronie” (Mk 10,35-45).

"Dwaj synowie Zebedeusza — Jakub i Jan, którzy zabiegali o pierwsze „teki ministerialne” w królestwie Bożym, mogą być uznani za pierwszych „karierowiczów” w Kościele Jezusa Chrystusa. Zasiąść w Jego chwale — jeden po prawej, a drugi po lewej stronie — oznaczało po prostu mieć udział we władzy, a w konsekwencji także w profitach wynikających z faktu tak bliskiej przynależności do swojego Mistrza i Pana.

XXIV Niedziela Zwykła B

O słuchaniu

"Pan Bóg otworzył mi ucho, a ja się nie oparłem ani się nie cofnąłem." Tymi słowami z Trzeciej Pieśni Sługi Pańskiego (Iz 50,5-9a), rozpoczyna się liturgia Słowa XXIV Niedzieli Zwykłej. Zanim przejdziemy do treści kolejnych czytań, pochylmy się na wyrażeniem "otworzył mi ucho", odkrywając jego biblijne znaczenie:

Każdego rana [Pan Bóg] pobudza me ucho, bym słuchał jak uczniowie. (Iz 50, 4)

XXIII Niedziela Zwykła B

Effatha, to znaczy: otwórz się

W niedzielnej liturgii słowa słyszymy fragment proroctwa Izajasza o czasach mesjańskich: "Oto wasz Bóg przychodzi, by was zbawić... Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą" (Iz 35,4-7a). Zapowiedź dana przez proroka spelniła się w czasach Jezusa: "Przyprowadzili Mu głuchoniemego ... Jezus rzekł do niego: „Effatha”, to znaczy: „Otwórz się”. Zaraz otworzyły się jego uszy, więzy języka się rozwiązały i mógł prawidłowo mówić (Mk 7,31-37).
To wyrażenie o "otwarciu ucha" przywodzi na myśl Psalm 40, w którym znajdujemy taki wiersz: "nie chciałeś ofiary krwawej ani obiaty, ale otwarłeś mi uszy...

Narodzenie Jana Chrzciciela - 24 czerwca 2012

Tintoretto, Narodzenie Jana Chrzciciela

„Bóg mój stał się moją siłą”

Obraz Narodzenie Jana Chcrziciela: w tle Elżbieta, nad którą "Pan okazał tak wielkie miłosierdzie", że w starości poczęła długo oczekiwanego syna, oraz jej mąż Zachariasz (widzimy tyko jego głowę), który nie dowierzał słowom zwiastowania anielskiego i po tym wydarzeniu pozostał niemy. Kiedy dziecko się urodziło i miano mu nadać imię, Zachariasz "zażądał tabliczki i napisał: Jan będzie mu na imię ... A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga" (Łk 1, 57-66. 80). Samo dzieciątko jest w objęciach młodszych kobiet, jedną z nich jest Maryja (por. Łk 1). Wobec niepospolitych okoliczności narodzin Jana wszyscy się pytali: „Kimże będzie to dziecię?” 

Niedziela Męki Pańskiej, rok B

Prawdziwie, ten był Synem Bożym

Mk 14, 1 — 15, 47 - Męka i śmierć Jezusa: zapowiedziana przez ofiarę Abrahama (szukaj tutaj), prorokowana przez Izajasza (Iz 50, 4-7): "Nie zasłoniłem mej twarzy przed zniewagami i opluciem"; męka, której sam Jezus bał się w Ogrójcu...

W tym roku czytamy opis Meki Pańskiej według św. Marka. Co wyróżnia Ewangelię Marka spośród pozostałych? Zauważamy, że jest to najkrótsza z Ewangelii, napisana nie jak dzieło literackie, ale po prostu, językiem zwyczajnych ludzi, bez ciągłego sięgania do odniesień Starego Testamentu jak u Mateusza, bez barwnych opisów, jak u Łukasza... Słowem wyjątkowym dla Ewangelii Marka jest właśnie słowo "Ewangelia" - ευαγγελιον (np. 1,15; 8,35; 13,10) - używane tu wielokrotnie częściej niż u Mateusza, Łukasza i Jana razem wziętych.