Uroczystość Najświętszej Trójcy A

Pan pośrodku nas

W pierwszym czytaniu (Wj 34, 4b–6. 8–9) słyszymy prośbę Mojżesza: „Jeśli łaskawy jesteś dla mnie, Panie, niech pójdzie Pan pośrodku nas”. I Bóg jest z nami!!! Jest i działa na sposób właściwy każdej epoce dziejów odkupienia. Bóg Ojciec jest obecny w dziele stworzenia. I w świecie stworzonym można odnaleźc ślady Jego obecności:

Z wielkości i piękna stworzeń poznaje się przez podobieństwo ich Stwórcę. Głupi już z natury są wszyscy ludzie, którzy nie poznali Boga: z dóbr widzialnych nie zdołali poznać Tego, który jest, patrząc na dzieła nie poznali Twórcy... Urzeczeni pięknem [stworzeń] ... winni byli poznać, o ile wspanialszy jest ich Władca, stworzył je bowiem Twórca piękności; a jeśli ich moc i działanie wprawiły ich w podziw - winni byli z nich poznać, o ile jest potężniejszy Ten, kto je uczynił.  (Mdr 13, 1-5)

Niedziela Miłosierdzia Bożego, A

Pomóżcie współczesnemu człowiekowi zaznawać miłosiernej miłości Boga! 

Niech w jej blasku i cieple ocala swoje człowieczeństwo!

Jan Paweł II

Było to wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia... Jezus stanął pośwrodku [uczniów] i rzekł do nich: Pokój wam! (J 20, 19-31)

Konieczne jest (...), aby ludzkość, podobnie jak niegdyś apostołowie, przyjęła dziś w wieczerniku dziejów Chrystusa zmartwychwstałego, który pokazuje rany po ukrzyżowaniu i powtarza: "Pokój wam!" (Jan Paweł II) 

Czwarta Niedziela Wielkiego Postu, A

Jesteście światłością w Panu

Jezus przechodząc ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia... Jezus otworzył mu oczy. (J 9, 1-41) 

Mając na uwadze choroby ciała zadajemy sobie pytanie, czy i dziś Jezus uzdrawia, byśmy mogli udać się do Niego i doświadczyć uleczenia z naszych słabości. Wyznając wiarę w moc Pana, który jest Bogiem rzeczy niemożliwych i działa także dziś, zobaczmy też inne, głębsze znaczenie Ewangelii o uzdrowieniu niewidomego. 
Pierwsze czytanie przypomina wydarzenie z historii Izraela gdy Samuel został posłany do domu Jessego, by namaścić przyszłego króla. Dokonując wyboru prorok usłyszał takie wskazanie:

Nie zważaj ani na jego wygląd, ani na wysoki wzrost, gdyż nie wybrałem go, nie tak bowiem człowiek widzi, jak widzi Bóg, bo człowiek patrzy na to, co widoczne dla oczu, Pan natomiast patrzy na serce. (1 Sm 16, 1b. 6-7. 10-13a)

II Niedziela Zwykła A

Jezus jest Synem Bożym

Po czasie Bożego Narodzenia liturgia Słowa prowadzi nas za Jezusem, który rozpoczyna swoją publiczną działalność. Jan Chrzciciel tak świadczy o Jezusie:

Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym. (J 1, 29-34)

Jezus jest Synem Bożym! Jezus jest zapowiedzianym Mesjaszem. Wszystkie księgi Starego Testamentu wskazują na Jezusa. Bezbłędnie rozpoznajemy to czytając fragmenty Pieśni Sługi Pańskiego z Księgi Izajasza:

Niedziela Trójcy Świętej w roku C

Święta Trójca Jeden Bóg
- witraż w kaplicy sióstr

Wobec Tajemnicy 

Tajemnica Trójcy Świętej stanowi centrum wiary i życia chrześcijańskiego. Jest tajemnicą Boga w sobie samym, a więc źródłem wszystkich innych tajemnic wiary oraz światłem, które je oświeca. Tajemnica ta jest najbardziej podstawowym i istotnym nauczaniem w hierarchii prawd wiary. Cała historia zbawienia nie jest niczym innym, jak historią drogi i środków, przez które prawdziwy i jedyny Bóg, Ojciec, Syn i Duch Święty, objawia się, pojednuje i jednoczy ze sobą ludzi, którzy odwracają się od grzechu. (KKK 234)

Niedziela Zesłania Ducha Świętego

Weźmijcie Ducha Świętego (J 20, 19-23)

Stary Testament podaje zaskakująco wiele przykładów działania kierowanego moca Ducha Bożego. To Duch przygotowuje ludzi do konkretnych zadań. Niech przykłądem tu będzie postać Józefa Egipskiego (Rdz 41, 38), Besaleela (Wj 31,1 – 4. 35,30-35), 70 starszych (Lb 11, 16-17. 24-29), Jeftego (Sdz 11,29), Saula (1 Sm 10, 6), Ezechiela (Ez 2, 1 – 2. 11, 4 – 5).

VI Niedziela Wielkanocna Rok C

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę

Dzisiejsze czytania rozpoczyna opis sytuacji spornej, która rozstrzygnięto odwołując się do "apostołów i starszych" w Jerozolimie. Tak w Jerozolimie odbył się pierwszy Sobór Kościoła. 

Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba, i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jerozolimy, do apostołów i starszych. (Dz 15, 1-2. 22-29)

Przyczyną sporu były kwestie pogan. Niektórzy uważali, że muszą oni wpierw przyjąć religię Mojżeszową, a przynajmniej zachowywać "stare" zwyczaje, by później móc otworzyć się na chrześcijaństwo. Inni znowu twierdzili, że chrześcijaństwo jest religią nowa i niezwiązaną z Judaizmem aż tak, by zachowywać zwyczaje żydowskie. 

V Niedziela Wielkanocna Rok C

Oto czynię wszystko nowe 

Nowe niebo i nową ziemię zapowiadał prorok Izajasz: 

Oto Ja stwarzam nowe niebiosa i nową ziemię; nie będzie się wspominać dawniejszych dziejów ani na myśl one nie przyjdą. Przeciwnie, będzie radość i wesele na zawsze z tego, co Ja stworzę (Iz 65, 17-18)

Te zdania są zapowiedzią odnowienia Izraela po rozproszeniu babilońskim. Już wtedy Lud Boży przeczuwał, że swojego odnowienia nie dokona sam, swoją mocą, ale że prawdziwe odnowienie jest dziełem Boga. W świetle Nowego Testamentu ta zapowiedź proroka Izajasza nabiera jeszcze innego znaczenia - zapowiada odkupienie - odnowienie stworzenia mocą Zmartwychwstałego Pana. Ten, który zywciężył śmierć i zasiada na tronie, ma władzę i moc uczynić wszystko nowym:

Ja, Jan, ujrzałem niebo nowe i ziemię nową... I rzekł siedzący na tronie: Oto czynię wszystko nowe. (Ap 21, 1-5a)

IV Niedziela Wielkanocna Rok C

Idą za Mną

W liturgii słowa IV Niedzieli Wielkanocnej zwraca uwagę tłum pojawiający się w każdym czytaniu. "Tłum" w najlepszym znaczeniu tego słowa: 

Paweł i Barnaba ... dotarli do Antiochii Pizydyjskiej. ... Zebrało się niemal całe miasto, aby słuchać słowa Bożego. Gdy Żydzi zobaczyli tłumy, ogarnęła ich zazdrość... a Słowo Pańskie rozszerzało się po całym kraju. (Dz 13, 14. 43-52)

Ja, Jan, ujrzałem wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojących przed tronem i Barankiem. ... (Ap 7, 9. 14b-17)

W Królestwie Boga jest miejsce dla każdego! Jak inne jest to przepowiadanie od tego, co czasem się słyszy o wyznaczonej liczbie dusz mających swoje miejsce w niebie. Po zmartwychwstaniu Jezusa Kościół zaczął się bardzo szybko rozszerzać po całym świecie.

III Niedziela Wielkanocna, rok C

Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi

Dzisiejsze czytania rozpoczyna opis odważnego wystąpienia Apostołów wobec Sanhedrynu: 

Arcykapłan zapytał apostołów: Zakazaliśmy wam surowo, abyście nie nauczali w to imię, a oto napełniliście Jerozolimę waszą nauką? ... Odpowiedział Piotr i apostołowie: Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi. (Dz 5, 27b-32. 40b-41)

To stwierdzenie Apostołów wraca do nas wielorakim echem w różnych sytuacjach życia:

II Niedziela Wielkanocna - Niedziela Miłosierdzia Bożego Rok C

Pośrednicy Miłosierdzia

W Niedzielę Miłosierdzia nasze myśli biegną w stronę obrazu Jezusa Miłosiernego, danego nam przez pośrednictwo św.  Faustyny. Ta, która miała łaskę widzenia Pana, opisała widzenie Pana takimi słowami: "Dziś przyszedł Jezus ... w szacie jasnej, przepasany złotym pasem; wielki majestat bił od całej postaci Jego - i powiedział: Córko Moja, czemuż się oddajesz myślom trwożliwym?" (Dzienniczek, 252). Jedno z takich widzeń zakończyło się poleceniem wymalownaia obrazu Miłosierdzia: "Ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. (…) Powiedział mi Jezus: Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz." (Dz. 47). 
Zauważmy, jak bardzo podobnie opisywał swoje widzenie św. Jan:

Ja, Jan, ... ujrzałem ... kogoś podobnego do Syna Człowieczego, obleczonego w szatę do stóp i przepasanego na piersiach złotym pasem. Kiedym Go ujrzał, upadłem jak martwy do Jego stóp, a On położył na mnie prawą rękę, mówiąc: Przestań się lękać! ... Napisz to, co widziałeś. (Ap 1, 9-11a. 12-13. 17-19)

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Jesteśmy świadkami

- jak mówi pierwsze czytanie w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. 

On nam rozkazał głosić i dać świadectwo. (Dz 10, 34a. 37-43)

Świadectwo pustego grobu. Świadectwo tego, co widziała Maria Magdalena, gdy 

...pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno,  udała się do grobu i... ZOBACZYŁA KAMIEŃ ODSUNIĘTY OD GROBU (J 20, 1-9)

Świadectwo tego, co przekazali nam Piotr i Jan, którzy pobiegli do grobu, by zobaczyć na własne oczy:

Ów drugi uczeń ... ZOBACZYŁ LEŻĄCE PŁÓTNA, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i UJRZAŁ LEŻĄCE PŁÓTNA oraz CHUSTĘ, KTÓRA BYŁA NA JEGO GŁOWIE, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. (J 20, 1-9)

V Niedziela Wielkiego Postu C

Pochwyceni przez Chrystusa

Wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego. Dla Niego wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci, bylebym pozyskał Chrystusa. (Flp 3, 8-14)

To piękne i głębokie wyznanie św. Pawła to nie tylko słowa. Apostoł potwierdził je życiem gorliwym w służbie Bożej, zakończonym męczeńską śmiercią w Rzymie. 
Kiedy patrzymy na postać św. Pawła, zadać można sobie pytanie - skąd tyle zapału, tyle niespożytej energii w pokonywaniu setek kilometrów dróg by głosić Chrystusa? Wydaje się, że nie było zakątka, do którego by nie dotarł; nie było okoliczności, które odwiodły by go od zadania głoszenia Ewangelii. Nic nie było ważniejsze od głoszenia Słowa. Taką moc ma doświadczenie spotkania z Jezusem:

pędzę ... bo zostałem pochwycony przez Chrystusa Jezusa (Flp 3, 8-14). 

II Niedziela Zwykła, rok C

Tajemnica Kany Galilejskiej
Być może przyzwyczailiśmy się mówić o ingerencji Boga w życie człowieka wobec niespodziewanej śmierci kogoś bliskiego: "Bóg powołał go do siebie", "co komu pisane", albo - z pewną rezygnacją - "Bóg tak chciał". Dzisiejsza Ewangelia pokazuje bardzo dobitnie, że Jezus Chrystus chce być z ludźmi w każdym wydarzeniu życia: przy narodzinach, w pierwszym uśmiechu dziecka, w zdanym egzaminie, przy zmianie miejsca pracy, na weselu:

W Kanie Galilejskiej odbywało się wesele...

Niedziela Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata B

Jezus jest Królem

Dzisiejszą Liturgię Słowa rozpoczyna bardzo uroczysty opis widzenia proroka Daniela:

Patrzyłem w nocnych widzeniach, a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy. ... Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską... (Dn 7,13-14)

W obrazie Syna Człowieczego dostrzegamy Jezusa Chrystusa, zapowiedź jego królowania. Jezus sam o sobie powiedział: „Tak, jestem królem” (J 18,33b-37). Niech dzisiejsze święto Chrystusa Króla wzbudzi w nas refleksję: Jak Jego królowanie realizuje się w naszym życiu?

XXI Niedziela Zwykła B

Dokonać wyboru

Uczyniwszy na wieki wybór, w każdej chwili wybierać muszę.

"Jeździec", Jerzy Liebert.

Czytania XXI Niedzieli Zwykłej dobitnie ukazują bardzo ważną cehcę życia chrześcijan: jest nią konieczność podjęcia konsekwentnej decyzji bycia uczniem Jezusa Chrystusa; konieczność dokonania (i jednocześnie stałego dokonywania) wyboru. 

Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej - 26 sierpnia

Nasza Królowa

Mądrość Jej koroną 

(Prz 8, 22-35)

Jej godność - w tytule Matki Boga 

(Ga 4, 4-7: Gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg zesłał swojego Syna, zrodzonego z niewiasty...)

Wola Syna Jej pagnieniem

(J 2, 1-11: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie")

XX Niedziela Zwykła B

Chleb żywy, który zstąpił z nieba

Jezus powiedział do tłumów: „Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. ... Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życia świata. ... Jeżeli nie będziecie spożywać ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje ciało i pije moją krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym" (J 6,51-58)

XIX Niedziela Zwykła B

Pokarm na życie wieczne

Liturgię słowa otwiera czytanie z 1 Ksiegi Krlólewskiej (1 Krl 19,4-8). Opisuje onno przygode Eliasza, który znalazł się na pustyni bez zapasów żywności. Kiedy szykował się w tej sytuacji na śmierć, Bóg zatroszczył sie o swojego proroka: „oto anioł, trącając go, powiedział mu: „Wstań i jedz!” Eliasz spojrzał, a oto przy jego głowie podpłomyk i dzban z wodą. Podniósł się więc, zjadł i wypił ... Następnie mocą tego pożywienia szedł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, aż do Bożej góry Horeb”. Zwróćmy uwagę na owe 40 dni i nocy – pokazują one nadprzyrodzoną moc pokarmu przyniesionego przez anioła.

XVIII Niedziela Zwykla B

Pokarm, który trwa na wieki

Tłem czytań liturgii 18stej niedzieli zwykłej jest wydarzenie, które miałlo miejsce po wyprowadzeniu Narodu Wybranego z niewoli egipskiej. Lud, który doswiadczył potężnego działania Boga, był świadkiem cudów Jego mocy okazanej wobec Egiptu, na pustyni musi zmierzyć się z bardzo podstawowymi problemami, przede wszystkim powstaje pytnaie o zapasy żywności: