Niedziela w Oktawie Narodzenia Pańskiego - Święto Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi i Józefa

Ewangelie Dziecięctwa Jezusa

Podróż do Betlejem, aniołowie, pasterze, gwiazda i mędrcy... a potem długi i cichy czas wzrastania. Świadectwo Mateusza i Łukasza zawiera pewne informacje o latach dziecięcych Zbawiciela. Są to trzy wydarzenia, w porządku chronologicznym: ofiarowanie, ucieczka do Egiptu, odnalezienie Jezusa w świątyni:

Gdy upłynęły dni Ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. (Łk 2, 22-40, B)

«Uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem». (Mt 2, 13-15. 19-23, A)

Po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. (Łk 2, 41-52, C)

Niedziela Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata C

Historia Zbawienia 
- przywracanie królowania Boga

Historia Zbawienia rozpoczyna się w Raju, na samym początku stworzenia. Biblia opisuje stan szczęśliwego przebywania człowieka z Bogiem - taki był plan Stwórcy wobec stworzenia. Człowiek jednak szybko tę sytuację zmienił swojaą wolną decyzją: "nie będę słuchał".  Co znaczy to "wypowiedzenie posłuszeństwa? Znaczy tyle, że Bog już nie jest dla człowieka jedynym Panem, jedynym Prawodawcą i Obrońcą. Cżłowiek wybiera, że będzie posłuszny komu innemu. 
Oczywiście wiemy, że to nie koniec - przecież Bóg nie pozostawił człowieka samemu sobie. Historia zbawienia jest historią działań Boga, który chce odnaleźć człowieka, i historią czlowieka, który uczy się jak przywracać Bogu pierwsze miejsce w swoim życiu. Proces ten dokonuje się powoli i stopniowo. Jeden z etapów historii Narodu Wybranego jest odzwierciedleniem tego procesu - zanim nastanie ostateczne królestwo Boga, królestwo Izraela ma być jego obrazem i zapowiedzią. 

Cała starszyzna Izraela przybyła do króla do Hebronu. I zawarł król Dawid przymierze z nimi wobec Pana w Hebronie. Namaścili więc Dawida na króla nad Izraelem. (2 Sm 5, 1-3)

XVIII Niedziela Zwykła, rok C

Dobrze zainwestować

Oto przypowieść, którą słyszymy w czsie liturgii Słowa XVIII Niedzieli Zwykłej:

Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał sam w sobie: Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów. I rzekł: Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe zboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby dóbr, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj. (Łk 12, 13-21)

XVII Niedziela Zwykła, rok C

Odwaga modlitwy

Czytania dzisiejszej niedzieli rozpoczyna opis prośby Abrahama, który wstawia się za mieszkańcami Sodomy i Gomory. Poznając zamiar Boga, który usłyszał skargę na te miasta i  idzie sądzić sprawiedliwie, Abraham przystępuje do negocjacji w obronie mieszkańców:

Abraham rzekł: Czy zamierzasz wygubić sprawiedliwych wespół z bezbożnymi? Może w tym mieście jest pięćdziesięciu sprawiedliwych; czy także zniszczysz to miasto i nie przebaczysz mu dla owych pięćdziesięciu sprawiedliwych, którzy w nim mieszkają? O, nie dopuść do tego, aby zginęli sprawiedliwi z bezbożnymi, aby stało się sprawiedliwemu to samo, co bezbożnemu! O, nie dopuść do tego. Czyż Ten, który jest sędzią nad całą ziemią, mógłby postąpić niesprawiedliwie? (Rdz 18, 20-32)

XVI Niedziela Zwykła, rok C

Gościć Boga

Gdybyś dziś, po Mszy świetej, dowiedział(a) się, np. z ogłoszeń duszpasterskich, że po południu Jezus chce się zatrzymać w Twoim domu, co byś zrobił(a)? Szybkie porządki, może coś do jedzenia, jakieś odświętne ubranie, może kwiaty na stół, a może sąsiadom wypada powiedzieć? Na pewno byłoby wiele drobiazgów do zrobienia. I dobrze, przecież nie wypadałoby Takiego Gościa przyjmować tak od niechcenia, bez dodatkowej krzątaniny i przygotowań.
Spójrzmy na fragment dzisiejszej Ewangelii:

Jezus przyszedł do pewnej wsi. ... Marta przyjęła Go do swego domu. Miała ona siostrę, imieniem Maria, która siadła u nóg Pana i przysłuchiwała się Jego mowie. Natomiast Marta uwijała się koło rozmaitych posług. (Łk 10, 38-42)

XV Niedziela Zwykła C

...nie przekracza możliwości i nie jest poza zasięgiem
Zdarza się nam narzekać na przykazania i obowiązki nałożone na nas, wierzących: że dużo tego, że niewspółczesne wymagania; że jakoś czujemy się ograniczani w naszej wolności...

Tymczasem czego Bóg żąda od nas? Piersze czytanie 15stej niedzieli zwykłej (Pwt 30, 10-14) podaje bardzo konkretną odpowiedź, wskazując tylko na dwie rzeczy:

1. Będziesz słuchał głosu Pana Boga swego (jak?) przestrzegając Jego poleceń 
2. wrócisz do Pana Boga swego (jak?) z całego swego serca i z całej swej duszy

Warto się nad tym czytaniem zatrzymać by uzmysłowić sobie, że to, co Bóg nam poleca, nie jest zbiorem niekończących sie przepisów, które trzeba pamiętać, recytować i literalnie wypełniać. Chodzi raczej o postawę wiernego słuchania i płynącego z głębi serca nawrócenia. 

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Jesteśmy świadkami

- jak mówi pierwsze czytanie w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. 

On nam rozkazał głosić i dać świadectwo. (Dz 10, 34a. 37-43)

Świadectwo pustego grobu. Świadectwo tego, co widziała Maria Magdalena, gdy 

...pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno,  udała się do grobu i... ZOBACZYŁA KAMIEŃ ODSUNIĘTY OD GROBU (J 20, 1-9)

Świadectwo tego, co przekazali nam Piotr i Jan, którzy pobiegli do grobu, by zobaczyć na własne oczy:

Ów drugi uczeń ... ZOBACZYŁ LEŻĄCE PŁÓTNA, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i UJRZAŁ LEŻĄCE PŁÓTNA oraz CHUSTĘ, KTÓRA BYŁA NA JEGO GŁOWIE, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. (J 20, 1-9)