IX Niedziela Zwykła, rok C

Wiara, która zadziwiła Mistrza
Ewangelia IX Niedzieli Zwykłej przypomina nam wdarzenie uzdrowienia sługi setnika:

Gdy [Jezus] był już niedaleko domu, setnik wysłał do Niego przyjaciół z prośbą: Panie, nie trudź się, bo nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój. I dlatego ja sam nie uważałem się za godnego przyjść do Ciebie. Lecz powiedz słowo, a mój sługa będzie uzdrowiony. ... Gdy Jezus to usłyszał, zadziwił się i zwracając się do tłumu, który szedł za Nim, rzekł: Powiadam wam: Tak wielkiej wiary nie znalazłem nawet w Izraelu. (Łk 7, 1-10)

Setnik z dzisiejszej Ewangelii okazał tak wielką wiarę, że nawet Jezus się zdziwił. Setnik, który nie należał przecież do Narodu Wybranego. Okazuje się, że Stary Testament okazuje wiele troski i nawet szacunku dla cudzoziemców. W pierwszym czytaniu słyszymy modlitwę króla Salomona, która zanosi do Pana w dniu poświęcenia świątyni:

XXXII Niedziela Zwykła B

Bóg jedynym oparciem

"Poruszająca jest scena, jaka miała miejsce na podwórcu świątynnym, kiedy to Bóg przypatrywał się ludziom wrzucającym swe ofiary do skarbony. … Jakaś wdowa wrzuca dwa małe pieniążki - jeden grosz, a Pan mówi: "Ona wrzuciła najwięcej, wrzuciła wszystko, co miała" (Mk 12, 38-44). Możemy podziwiać jej czyn: oddała wszystko, podczas gdy bogaci dawali jedynie z tego, co im zbywało. Widzieć sam gest, to jednak za mało. Należy podkreślić, że ona oddając wszystko "skazała" się na śmierć, ponieważ nie ma już więcej pieniędzy i nie ma z czego żyć. Ona sama podcięła swój system bezpieczeństwa materialnego. - Stąd to zdumienie samego Boga: "Zaprawdę powiadam wam: Ona ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie". Niepojęta wiara tej kobiety!

XIX Niedziela Zwykła B

Pokarm na życie wieczne

Liturgię słowa otwiera czytanie z 1 Ksiegi Krlólewskiej (1 Krl 19,4-8). Opisuje onno przygode Eliasza, który znalazł się na pustyni bez zapasów żywności. Kiedy szykował się w tej sytuacji na śmierć, Bóg zatroszczył sie o swojego proroka: „oto anioł, trącając go, powiedział mu: „Wstań i jedz!” Eliasz spojrzał, a oto przy jego głowie podpłomyk i dzban z wodą. Podniósł się więc, zjadł i wypił ... Następnie mocą tego pożywienia szedł czterdzieści dni i czterdzieści nocy, aż do Bożej góry Horeb”. Zwróćmy uwagę na owe 40 dni i nocy – pokazują one nadprzyrodzoną moc pokarmu przyniesionego przez anioła.

XIX Niedziela Zwykła A

Pan przychodzi tam, gdzie się Go nie spodziewamy...

Dzisiejsze czytanie ze Starego Testamentu (Krl 19, 9a. 11–13) to piękne opowiadanie o proroku Eliaszu, który czekał na Pana u wejścia do swojej groty:  

A oto Pan przechodził. Gwałtowna wichura rozwalająca góry i druzgocąca skały szła przed Panem. Ale Pan nie był w wichurze. A po wichurze trzęsienie ziemi: Pan nie był w trzęsieniu ziemi. Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pan nie był w ogniu... 

XVII Niedziela Zwykła A

Co naprawdę warto

W pierwszym czytaniu słyszymy młodego króla Salomona, który prosi Boga o błogosławieństwo na początek swoich rządów w Izraelu (1 Krl 3,5.7–12): "Racz dać Twemu słudze serce pełne rozsądku" Jak prosta i piekna to prośba! Jako młody król Salomon mógł prosić o wiele rzeczy, zapewne przydatnych w sprawowaniu władzy...