VI Niedziela Zwykła, rok A

Tajemnica Mądrości

Liturgia dzisiejszej niedzieli daje nam obszerny fragment 5 rozdziału Ewangelii wg św. Mateusza, który następuje zaraz po błogosławieństwach. Jezus przywołuje w nim kolejne przykazania i wyjaśnia ich głęboki sens oraz uczy jak je zachowywyać. Ponieważ czytanie nie zatrzymuje sie na jednym, konkretnym przykazaniu, ale prowadzi nas przez wszystkie, zobaczmy co wspólnego jest we wszystkich tych przykładach: 

Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj... A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. Słyszeliście, że powiedziano: Nie cudzołóż. A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już w swoim sercu dopuścił się cudzołóstwa. Słyszeliście, że powiedziano: Nie będziesz fałszywie przysięgał... A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie... Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. (Mt 5, 17-37)

Niedziela w Oktawie Narodzenia Pańskiego - Święto Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi i Józefa

Ewangelie Dziecięctwa Jezusa

Podróż do Betlejem, aniołowie, pasterze, gwiazda i mędrcy... a potem długi i cichy czas wzrastania. Świadectwo Mateusza i Łukasza zawiera pewne informacje o latach dziecięcych Zbawiciela. Są to trzy wydarzenia, w porządku chronologicznym: ofiarowanie, ucieczka do Egiptu, odnalezienie Jezusa w świątyni:

Gdy upłynęły dni Ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. (Łk 2, 22-40, B)

«Uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem». (Mt 2, 13-15. 19-23, A)

Po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. (Łk 2, 41-52, C)

XXX Niedziela Zwykła C

Ufać bardziej Bogu niż sobie

W poprzednią niedzielę Jezus zachęcał nas do wytrwałej modlitwy. Dziś usłyszymy wskazania jak się modlić. Stary Testament podkreśla, że nasza modlitwa ma być spójna z życiem: 

Kto służy Bogu, z upodobaniem będzie przyjęty, a błaganie jego dosięgnie obłoków.

Biblia mówi też, że sa pewne grupy ludzi, których modlitwa jest miła Bogu. Czytanie zaznacza wyraźnie, że Pan pochyla się nad biednymi i wysłuchuje ich modlitwy. Mędrzec wymienia pokrzywdzonych, sprawiedliwych (uczciwych w sytuacji dla siebie niekorzystnej), sieroty i wdowy - tych, którzy nie mają znikąd ratunku:

Modlitwa biednego przeniknie obłoki i nie ustanie, aż dojdzie do celu. Nie odstąpi ona, aż wejrzy Najwyższy i ujmie się za sprawiedliwymi, i wyda słuszny wyrok. (Syr 35, 12-14. 16-18)

XXII Niedziela Zwykła C

Bóg miłuje pokornych

Księga Mądrości Syracha już na wstępie zaznacza temat Liturgii Słowa XXII Niedzieli Zwykłej:

O ile wielki jesteś, o tyle się uniżaj, a znajdziesz łaskę u Pana ... bowiem przez pokornych bywa chwalony. (Syr 3, 17-18. 20. 28-29)

Rozpocznijmy więc naszą refleksję od kilku zdań o pokorze:

• Pokora – cnota moralna, która w ogólnym rozumieniu polega na uznaniu własnej ograniczoności, nie wywyższaniu się ponad innych i unikaniu chwalenia się swoimi dokonaniami. (source)
• Lepiej być skromnym pośród pokornych, niż łupy dzielić z pysznymi (Prz 16,19)
• By rozmiłować się w duszy, nie patrzy Bóg na jej wielkość, lecz na głębię jej pokory. (św. Jan od Krzyża)
• Pan ... strąca władców z stronu, a wywyższa pokornych (Magnifnicat)

VIII Niedziela Zwykła, rok C

O słowach

Po owocu poznaje się każde drzewo... Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta. (Łk 6, 39-45)

Czyli: co w sercu, to na języku. Słowa Jezusa, które słyszymy w dzisiejszej Ewangelii, są jakby echem natchnionych pouczeń Mędrca:

Sprawdzianem człowieka jest jego wypowiedź. Hodowlę drzewa poznaje się po jego owocach, podobnie serce człowieka po rozumnym słowie. Nie chwal człowieka, zanim poznasz, jak przemawia, to bowiem jest próbą dla ludzi. (Syr 27, 4-7)

XXIV Niedziela Zwykła A

Dar przebaczenia

Dzisiejsze czytania zapraszają nas do rewizji naszego życia w kwestii przebaczenia. Już w Starym Testamencie (Syr 2,30–28,7) Mędrzec wskazywał na powiązanie tych dwóch relacji: wobec Boga i wobec bliźniego - człowiek nie może stanąć wobec Boga i prosić Go o miłosierdzie, jesli sam nie okazał miłosierdzia bliźniemu: "Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia? Nie ma on miłosierdzia nad człowiekiem do siebie podobnym, jakże błagać będzie o odpuszczenie swoich własnych grzechów?" Jeśli prosimy Boga o przebaczenie, to słuszne jest WCZEŚNIEJ PRZEBACZYĆ BLIŹNIM.

Jezus w przypowieści o nielitościwym dłużniku (Mt 18,21–35 ) mówi jeszcze więcej: jesteśmy wezwani, by przebaczać, bo NAM WCZEŚNIEJ PRZEBACZONO!