VIII Niedziela Zwykła, rok A

Ojciec niebieski wie...

Przypatrzcie się ptakom: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one? (Mt 6, 24-34)

Ewangelia dzisiejszej niedzieli ukazuje nam Boga jako kochającego i troskliwego Ojca, który zna nasze potrzeby. Niby o tym wiemy, ale... jakoś tak to zapewnienie Ewangelii dobrze pasuje do murów kościoła, a już poza nimi to życie niesie swoje problemy...
Dzisiejsza Liturgia Słowa jest wezwaniem do ODNOWIONEGO ZAUFANIA BOGU! 

VII Niedziela Zwykła, rok A

Bądźcie świętymi

Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty, Pan, Bóg wasz! (Kpł 19, 1-2. 17-18)

To jednoznaczne wezwanie rozpoczyna niedzielną Liturgię Słowa. Zanim pochylimy się nad treścia kolejnych czytań, poświęćmy chwilę na refleksję nad znaczeniem słowa "świętość". Bóg wzywa nas do swiętości. Co to znaczy?
W pierwszej chwili nasuwają się odpowiedzi: modlić się i chodzić do kościoła, a także wiernie zachowywać przykazania. Może pomyślimy, że aby być świętym trzeba zrobić coś, co inni zauważą, coś wielkiego, w pewnym sensie rewolucyjnego, nowego; wybudować szpitale lub przodować w działalności charytatywnej... Dla wielu być świętym to być dobrym, rozwinąć w sobie cnoty aż do doskonałości. Być świętym to znaleźć w sobie tę siłę, by iść pod prąd. Już prawie dobrze, ale...

VI Niedziela Zwykła, rok A

Tajemnica Mądrości

Liturgia dzisiejszej niedzieli daje nam obszerny fragment 5 rozdziału Ewangelii wg św. Mateusza, który następuje zaraz po błogosławieństwach. Jezus przywołuje w nim kolejne przykazania i wyjaśnia ich głęboki sens oraz uczy jak je zachowywyać. Ponieważ czytanie nie zatrzymuje sie na jednym, konkretnym przykazaniu, ale prowadzi nas przez wszystkie, zobaczmy co wspólnego jest we wszystkich tych przykładach: 

Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj... A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. Słyszeliście, że powiedziano: Nie cudzołóż. A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już w swoim sercu dopuścił się cudzołóstwa. Słyszeliście, że powiedziano: Nie będziesz fałszywie przysięgał... A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie... Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. (Mt 5, 17-37)

IV Niedziela Zwykła A

Upodobał sobie w tym, co niemocne

Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. 

Błogosławieni, którzy płaczą, albowiem oni będą pocieszeni. 

Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię. 

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. 

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. 

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. 

Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. 

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. 

Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy mówią kłamliwie wszystko złe na was z mego powodu. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie. (Mt 5, 1-12a)

III Niedziela Zwykła A

Kraina Zabulona i Neftalego
Ewangelia dzisiejszej niedzieli mówi o tym, jak Jezus zaczął nauczać. Chociaż wychowywał się w Nazarecie, "przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego" (Mt 4, 12-17). Ewangelista zaznacza, że tak miało się spełnić proroctwo Izajasza: 

Naród kroczący w ciemnościach ujrzal światlość wielką, nad mieszkańcami krainy mroków rozbłysło światlo (Iz 8, 23 - 9,3).

Kraina Zabulona i Neftalego pojawia się dziś dwa razy w czytaniach. Co właściwie kryje się pod tą nazwą?

II Niedziela Zwykła A

Jezus jest Synem Bożym

Po czasie Bożego Narodzenia liturgia Słowa prowadzi nas za Jezusem, który rozpoczyna swoją publiczną działalność. Jan Chrzciciel tak świadczy o Jezusie:

Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym. (J 1, 29-34)

Jezus jest Synem Bożym! Jezus jest zapowiedzianym Mesjaszem. Wszystkie księgi Starego Testamentu wskazują na Jezusa. Bezbłędnie rozpoznajemy to czytając fragmenty Pieśni Sługi Pańskiego z Księgi Izajasza:

VIII Niedziela Zwykła, rok C

O słowach

Po owocu poznaje się każde drzewo... Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta. (Łk 6, 39-45)

Czyli: co w sercu, to na języku. Słowa Jezusa, które słyszymy w dzisiejszej Ewangelii, są jakby echem natchnionych pouczeń Mędrca:

Sprawdzianem człowieka jest jego wypowiedź. Hodowlę drzewa poznaje się po jego owocach, podobnie serce człowieka po rozumnym słowie. Nie chwal człowieka, zanim poznasz, jak przemawia, to bowiem jest próbą dla ludzi. (Syr 27, 4-7)

Niedziela Zesłania Ducha Świętego

Weźmijcie Ducha Świętego (J 20, 19-23)

Stary Testament podaje zaskakująco wiele przykładów działania kierowanego moca Ducha Bożego. To Duch przygotowuje ludzi do konkretnych zadań. Niech przykłądem tu będzie postać Józefa Egipskiego (Rdz 41, 38), Besaleela (Wj 31,1 – 4. 35,30-35), 70 starszych (Lb 11, 16-17. 24-29), Jeftego (Sdz 11,29), Saula (1 Sm 10, 6), Ezechiela (Ez 2, 1 – 2. 11, 4 – 5).

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Jesteśmy świadkami

- jak mówi pierwsze czytanie w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. 

On nam rozkazał głosić i dać świadectwo. (Dz 10, 34a. 37-43)

Świadectwo pustego grobu. Świadectwo tego, co widziała Maria Magdalena, gdy 

...pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno,  udała się do grobu i... ZOBACZYŁA KAMIEŃ ODSUNIĘTY OD GROBU (J 20, 1-9)

Świadectwo tego, co przekazali nam Piotr i Jan, którzy pobiegli do grobu, by zobaczyć na własne oczy:

Ów drugi uczeń ... ZOBACZYŁ LEŻĄCE PŁÓTNA, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i UJRZAŁ LEŻĄCE PŁÓTNA oraz CHUSTĘ, KTÓRA BYŁA NA JEGO GŁOWIE, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. (J 20, 1-9)

III Niedziela Wielkiego Postu C, 3 marca 2013

Dla naszego nawrócenia

"Czyż myślicie, że ci byli większymi grzesznikami niż inni, że to ucierpieli?" Tak szybko, łatwo, pewnie też nieświadomie, przychodzi nam myśl by porównać się z innymi. W tym porównaniu wypadamy lepiej niż inni (jak w cytowanym pytaniu - "oni" byli większymi grzesznikami) lub gorzej niż inni - na skutek naszych komplesków lub życiowych porażek które nosimy w pamięci. Tymczasem porównywanie się nie ma żadnych podstaw: wszyscy jesteśmy braćmi stworzonymi na obraz Boga, a każdy z nas ma inne dary i talenty, inne zadania, inne słabości i swój krzyż (zob. Mt 10, 38: Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien) - każdy ma inną drogę do świętości. Jeśli wobec tego jakaś trudna sytuacja skłania nas do refleksji, nie jest ona po to, by ocenić bliźnich, ale by dla nas stała się wezwaniem do nawrócenia: "Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie." (Łk 13, 5)

VII Niedziela Zwykła, rok C

Miłujcie waszych nieprzyjaciół

Ewangelia Siódmej Niedzieli Zwykłej stawia uczniom Jezusa bardzo wysokie wymagania: 

Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą; błogosławcie tym, którzy was przeklinają, i módlcie się za tych, którzy was oczerniają. Jeśli cię kto uderzy w policzek, nadstaw mu i drugi. Jeśli bierze ci płaszcz, nie broń mu i szaty. Daj każdemu, kto cię prosi, a nie dopominaj się od tego, który bierze twoje. Jak chcecie, żeby ludzie wam czynili, podobnie i wy im czyńcie. (Łk 6, 27-38)

VI Niedziela Zwykła, rok C

Błogosławieni...

Liturgię Słowa Szóstej Niedzieli Zwykłej rozpoczyna słowo ukazujące dwie drogi, dwie życiowe postawy: jedna z nich wiedzie do błogosławieństwa, druga do przekleństwa:

Przeklęty mąż, który pokłada nadzieję w człowieku i który w ciele upatruje swą siłę, a od Pana odwraca swe serce. Jest on podobny do dzikiego krzaka na stepie. Nie dostrzega, gdy przychodzi szczęście. Wybiera miejsca spalone na pustyni, ziemię słoną i bezludną.

Błogosławiony mąż, który pokłada ufność w Panu, i Pan jest jego nadzieją. Jest on podobny do drzewa zasadzonego nad wodą, co swe korzenie puszcza ku strumieniowi. Nie obawia się, skoro przyjdzie upał, bo utrzyma zielone liście. (Jr 17, 5-8)

V Niedziela Zwykła, rok C, 10 lutego 2013

Oto ja, poślij mnie!

Czytania 5tej Niedzieli Zwykłej rozpoczyna opis powołania proroka Izajasza. Młody Izajasz miał duchowe przeżycie spotkania z Bogiem, które opisał jako widzenie Pana zasiadającego na wniosłym tronie w świątyni. Był to moment jego powołania:

W roku śmierci króla Ozjasza ujrzałem Pana, siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren Jego szaty wypełniał świątynię... I usłyszałem głos Pana mówiącego: Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł? Odpowiedziałem: Oto ja, poślij mnie! (Iz 6, 1-2a. 3-8)

Jak piękna, szybka i pełna gotowości jest odpowiedź Izajasza: Oto ja, poślij mnie!

IV Niedziela Zwykła C

Miłość usuwa lęk

Fragment Ewangelii przeznaczony na 4tą Niedzielę Zwykłą jest kontynuacją opisu wydarzeń z poprzedniej niedzieli. Było to wystąpienie Jezusa w synagodze, kiedy odczytał On fragment proroctwa Izajasza: "Duch Pański nade Mną, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie..." Gdy Jezus skończył czytanie, "oczy wszytskich były w Nim utkwione" - poproszono Jezusa, aby mówił. Dziś usłyszymy, jak na naukę wygłoszoną po czytaniu zareagowali słuchacze:

W Nazarecie w synagodze, po czytaniu z proroctwa Izajasza, Jezus powiedział: Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli. ... Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwali się z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. On jednak przeszedłszy pośród nich oddalił się. (Łk 4, 21-30)

III niedziela zwykła, rok C 27 stycznia 2013

O czytaniu Biblii

Liturgię Słowa III Niedzieli Zwykłej rozpoczyna opis uroczystego czytania Prawa, pierwszego publicznego czytania Pisma po powrocie Izraela z wygnania babilońskiego. Powróciwszy z niewoli Izraelici zabrali się do odbudowania świątyni. Pracował cały lud: 2gi rozdział Księgi Nechemiasza starannie wymienia imiona rzemieślników, którzy budowali mury, bramy, baszty. Odbudowa świątyni była dziełem ważnym dla tożsamości narodowej Izraela, a także symbolicznym dla ich wiary: oto znów są ludem, który w wolności oddaje cześć Bogu.

II Niedziela Zwykła, rok C

Tajemnica Kany Galilejskiej
Być może przyzwyczailiśmy się mówić o ingerencji Boga w życie człowieka wobec niespodziewanej śmierci kogoś bliskiego: "Bóg powołał go do siebie", "co komu pisane", albo - z pewną rezygnacją - "Bóg tak chciał". Dzisiejsza Ewangelia pokazuje bardzo dobitnie, że Jezus Chrystus chce być z ludźmi w każdym wydarzeniu życia: przy narodzinach, w pierwszym uśmiechu dziecka, w zdanym egzaminie, przy zmianie miejsca pracy, na weselu:

W Kanie Galilejskiej odbywało się wesele...

III Niedziela Wielkiego Postu B

Sanktuarium sumienia

W Ewangelii (J 2, 13-25) spotykamy Jezusa w Świątyni Jerozolimskiej, kiedy znalazłszy "tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie oraz siedzących za stołami bankierów" w świątyni, sporządził bicz ze sznurków i ich z tej świątyni powyrzucał. 

VI Niedziela Zwykła - 12 lutego 2012

„Chcę, bądź oczyszczony”

Trąd jest bardzo poważną chorobą, która niestety ciągle dotyka wielu ludzi. W czasach Starego Tstamentu jedynym sposobem zahamowania rozprzestrzeniania sie trądu było usunięcie ludzi zarażonych trądem, wykluczenie ich ze wspólnoty. Człowiek ten, skazany na powolne umieranie poza obozem, musiał "mieć rozerwane szaty, włosy w nieładzie, brodę zasłoniętą i wołać: Nieczysty, nieczysty!" (Kpł 13, 1-2. 45-46). To ze względu na dobro innych, żeby nie zbliżyli się i nie zarazili. Dodatkowo choroba ta wiązała się z niczystością religijną: "Przez cały czas trwania tej choroby będzie nieczysty." Nieczysty - czyli nie należy do Ludu Wybranego, który ma ogłaszać świętość Boga w świecie. 

V Niedziela Zwykła - 5 lutego 2012

Żyć "DLA"

Słowo Boże przeznaczone na piątą niedzielę zwykłą zaprasza nas do rozważenia, co nadaje wartość naszemu życiu.

Pierwsze czytanie zaczerpnięte jest z Księgi Hioba (Hi 7, 1 - 4. 6 - 7) i zaopatrzone znaczącym tytułem: Marność życia ludzkiego. Księga Hioba jest przepięknym dziełem mądrościowym, warto o niej przeczytać więcej w osobnym artykule (tutaj).

IV Niedziela Zwykła B

Spróbować słuchać 

Pierwszym krokiem do bycia uczniem Jezusa Chrystusa jest słuchanie. Bóg mówi do każdego człowieka - do nas też. Nie przekazuje swojej woli w spadającym z nieba dokumencie, w którym jest "czarno na białym" napisane, nie pozwala usłyszeć swojego głosu wprost. Pierwsze czytanie niedzieli przekazuje tę prawdę w opisie takiego wydarzenia (Pwt 18, 15-20):

Lud prosił na Horebie, w dniu zgromadzenia: «Niech więcej nie słucham głosu Pana Boga mojego i niech już nie widzę tego wielkiego ognia, abym nie umarł».