IV Niedziela Adwentu A

Z rodu 

Dawida

Jezus chrystus przychodząc w ciele jako człwoiek, miał rodziców i dalszych przodków. rodowody Jezusa, wymienione w dwóch Ewangeliach (Mt 1, 1nn oraz Łk 2, 23nn), nie pokrywają się. Przyjmuje się, że Mateusz podaje rodowód Jezusa w linii Józefa, a Łukasz wymienia przodków Maryi. Mateusz dzieli historię rodu Jezusa na trzy epoki, podkreślając znamienne okresy czasu: od... do... - 14 pokoleń, od... do... - 14 pokoleń, od... do... - 14 pokoleń. Taka liczba pokoleń nie jest zgodna z kalendarzem. Dla Izraela jednak znaczy coś więcej niż tylko rodowód: 14 to liczba imienia Dawida (D=4, W=6, D=4, suma daje 14). Rodowód ten podaje inforamcję zakrytą dla nas, któzy nie znamy zasad gematrii. Mateusz mówi: 14, 14, 14, czyli: Dawid, Dawid, Dawid. 

Jest to Ewangelia o Jego Synu, pochodzącym według ciała z rodu Dawida... (Rz 1, 1-7)

I Niedziela Adwentu A

Jak światło w ciemności
Czas Adwentu obfituje w symbole oczekiwania przyjścia Pana. Wśród nich bardzo wymownym znakiem jest obraz światła i ciemności, podkreślony w liturgii Rorat. Kiedy wchodzimy do ciemnego Kościoła, oświetlonego tylko naszymi małymi lampkami, docierają do nas słowa Apostoła:

Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu. ... Noc się posunęła, a przybliżył się dzień. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła. Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień. (Rz 13, 11-14)

Jezus sam posługuje się obrazem dnia i nocy, by zachęcić uczniów do czuwania:

A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi... (Mt 24, 37-44)

Niedziela Trójcy Świętej w roku C

Święta Trójca Jeden Bóg
- witraż w kaplicy sióstr

Wobec Tajemnicy 

Tajemnica Trójcy Świętej stanowi centrum wiary i życia chrześcijańskiego. Jest tajemnicą Boga w sobie samym, a więc źródłem wszystkich innych tajemnic wiary oraz światłem, które je oświeca. Tajemnica ta jest najbardziej podstawowym i istotnym nauczaniem w hierarchii prawd wiary. Cała historia zbawienia nie jest niczym innym, jak historią drogi i środków, przez które prawdziwy i jedyny Bóg, Ojciec, Syn i Duch Święty, objawia się, pojednuje i jednoczy ze sobą ludzi, którzy odwracają się od grzechu. (KKK 234)

I Niedziela Wielkiego Postu C 17 II 2013

Wyznanie wiary

Gdy Naród Wybrany osiadł już w Ziemi Kanaan, zostały ustalone obowiązki Izraelitów wobec Boga. Były to regulacje dotyczące sposobu oddawania czci Bogu, zachowania pewnych zwyczajów, jak rytualne obmycia lub sposób postępowania wobec różnych chorób; określono rzeczy czyste i nieczyste, lata jubileuszowe - odpoczynku dla ziemi i darowania długów, wyznaczono także czas i ilość składanych ofiar. Oto opis przygotowania ofiary pierwocin:

Gdy wejdziesz do kraju, który ci daje Pan, Bóg twój, w posiadanie, zajmiesz go i osiądziesz w nim, weźmiesz pierwociny wszelkich ziemiopłodów uzyskanych przez ciebie w kraju, który ci daje Pan, Bóg twój. Włożysz je do koszyka i udasz się na miejsce, które Pan, Bóg twój, obierze sobie na mieszkanie dla imienia swego. (Pwt 26, 1-2)

Uroczystość Trójcy Świętej, rok B

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego

Niedziela Trójcy Świętej… Stajemy wobec TAJEMNICY. I chyląc czoła przedtą tą Tajemnicą spójrzmy na Boga tak, jak On sam daje się poznać: w działaniu. Czyli: niedziela Boga objawiającego się w działaniu.

Zapytaj dawnych czasów, ... czy słyszano o czymś podobnym? ... Czy usiłował Bóg przyjść i wybrać sobie jeden naród przez doświadczenia, znaki, cuda i wojny, ręką mocną i wyciągniętym ramieniem, dziełami przerażającymi, jak to, co tobie uczynił Pan, Bóg twój, w Egipcie na twoich oczach? Poznaj dzisiaj i rozważ w swym sercu, że Pan jest Bogiem. (Pwt 4,32-34.39-40)

II Niedziela Wielkiego Postu B

Syn Umiłowany

Pierwsze czytanie (Rdz 22, 1-2. 9-13. 15-18) mówi o żądaniu, które Bóg przedstawił Abrahamowi: "Bóg wystawił Abrahama na próbę. Rzekł do niego: Abrahamie! A gdy on odpowiedział: Oto jestem, powiedział: Weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jaki ci wskażę".
Gora Moria. Kilkaset lat później król "Salomon zaczął budować dom Pański w Jerozolimie na górze Moria, która została wskazana jego ojcu Dawidowi" (2 Krn 3, 1). (Zobacz położenie Góry Moria na mapce Miejsca związane z życiem Abrahama). To samo wzgórze, które bylo miejscem ofiary Abrahama, było przez wiele wieków miejscem ofiar Starego Testamentu - ofiar zapowiadających jedyną ofiarę Jezusa Chrystusa (por. Hbr 9), dokonaną na Górze Goloty. Tam Przedwieczny Ojciec będzie prowadził swojego Jedynego, Umiłowanego Syna na śmierć... 

IV Niedziela Adwentu B

Posłuszeństwo wiary

Dzisiejsze czytania otwiera fragment z 2 Ksiegi Samuela (2 Sm 7, 1-5. 8b-12. 14a. 16). Czytając ten tekst w ostatnią niedzielę adwentu od razu słyszymy proroctwo w nim zawarte: "wzbudzę po tobie potomka ... i utwierdzę jego królestwo. Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem." Zapowiedzianym potomkiem krola Dawida jest Jezus Chrystus, w ktorym doskonale wypalnia sie slowo Boga: "Ja będę mu Ojcem, a on będzie Mi synem."

Pozwólmy Słowu Bożemu poprowadzić się dalej.

XXIV Niedziela Zwykła A

Dar przebaczenia

Dzisiejsze czytania zapraszają nas do rewizji naszego życia w kwestii przebaczenia. Już w Starym Testamencie (Syr 2,30–28,7) Mędrzec wskazywał na powiązanie tych dwóch relacji: wobec Boga i wobec bliźniego - człowiek nie może stanąć wobec Boga i prosić Go o miłosierdzie, jesli sam nie okazał miłosierdzia bliźniemu: "Gdy człowiek żywi złość przeciw drugiemu, jakże u Pana szukać będzie uzdrowienia? Nie ma on miłosierdzia nad człowiekiem do siebie podobnym, jakże błagać będzie o odpuszczenie swoich własnych grzechów?" Jeśli prosimy Boga o przebaczenie, to słuszne jest WCZEŚNIEJ PRZEBACZYĆ BLIŹNIM.

Jezus w przypowieści o nielitościwym dłużniku (Mt 18,21–35 ) mówi jeszcze więcej: jesteśmy wezwani, by przebaczać, bo NAM WCZEŚNIEJ PRZEBACZONO!

XXIII Niedziela Zwykła A

Upomnienie braterskie

W poprzednią niedzielę słuchaliśmy proroka Jeremiasza, który został wezwany do głoszenia i - chociaż przesłanie, które miał głosić, było dla niego trudne - nie mógł się sprzeciwić nakazowi Boga. Ta postawa posłuszeństwa  była wynikiem jego wewnętrznej relacji z Bogiem. Dzisiaj (Ez 33,7-9) Ezechiel mówi nam nie tylko o wewnętrznym aspekcie powołania, ale wskazuje też na jego społeczny charakter. Człowiek bowiem nie realizuje swego powołania tylko dla siebie - jego misja ma służyć braciom. Prorok jasno pokazuje, że ma nas obchodzić postępowanie bliźnich - jeśli widzimy zło i na nie nie reagujemy, współdzielimy winę!

Braterskie upomnienie jest naszym obowiązkiem. Jak go wypełniać?

XXII Niedziela Zwykła A

Wybierać to, co słuszne w oczach Boga...

W dzisiejszym pierwszym czytaniu (Jr 20,7–9) prorok Jeremiasz narzeka na ciężar związany ze zleconym mu przez Pana zadaniem głoszenia: "Stałem się codziennym pośmiewiskiem, wszyscy mi urągają. Albowiem ilekroć mam zabierać głos, muszę obwieszczać: „Gwałt i ruina!". Było wielu innych proroków, którzy mówili to, co łatwiej docierało do uszu słuchaczy...ci nie mieli na co narzekać, powodziło się im całkiem dobrze, byli otoczeni szacunkiem, często gościli na dworze królewskim... za jaką cenę? mówienia tylko tego, co miłe, czego oczekują zleceniodawcy... O nie, to nie Jeremiasz! Pozostając wienym swojej misji proroka Pana pokazał nam, że warto... Że drogi Boże nie prowadzą tam, gdzie łatwo i przyjemnie... 

XXI Niedziela Zwykła A

Wezwanie Boże

W I czytaniu  (Iz 22,19–23) spotykamy dwóch ludzi: Szebnę, oraz Eliakima, syna Chilkiasza. Ich imiona występują w Starym Testamencie kila razy, i co ciekawe - zawsze razem. Razem na dworze królewskim, razem w poselstwie, razem ... Jednak jednego z nich wybral Pan: To mówi Pan do Szebny, zarządcy pałacu: "...powołam sługę mego, Eliakima, syna Chilkiasza... on będzie ojcem dla mieszkańców Jeruzalem oraz dla domu Judy". 

Podobnie też Pan wybrał Szymona Piotra (Mt 16,13–20): "Ty jesteś Piotr – Opoka i na tej opoce zbuduję mój Kościół, a bramy piekielne go nie przemogą”. 

Rz 11,33–36 Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi!  

XX Niedziela Zwykła A

Kręgi Kościoła

W Ewangelii dzisiejszej (Mt 15, 21–28) Jezus spotyka kobietę kananejską - czyli tą, która nie należała do Narodu Wybranego. Na jej prośbę odpowiada dość zaskakującym dla nas zdaniem: "Niedobrze jest zabrać chleb dzieciom i rzucić psom”.

XIX Niedziela Zwykła A

Pan przychodzi tam, gdzie się Go nie spodziewamy...

Dzisiejsze czytanie ze Starego Testamentu (Krl 19, 9a. 11–13) to piękne opowiadanie o proroku Eliaszu, który czekał na Pana u wejścia do swojej groty:  

A oto Pan przechodził. Gwałtowna wichura rozwalająca góry i druzgocąca skały szła przed Panem. Ale Pan nie był w wichurze. A po wichurze trzęsienie ziemi: Pan nie był w trzęsieniu ziemi. Po trzęsieniu ziemi powstał ogień: Pan nie był w ogniu... 

XVII Niedziela Zwykła A

Co naprawdę warto

W pierwszym czytaniu słyszymy młodego króla Salomona, który prosi Boga o błogosławieństwo na początek swoich rządów w Izraelu (1 Krl 3,5.7–12): "Racz dać Twemu słudze serce pełne rozsądku" Jak prosta i piekna to prośba! Jako młody król Salomon mógł prosić o wiele rzeczy, zapewne przydatnych w sprawowaniu władzy...

XVI Niedziela Zwykła A

Dlaczego pozwala?

Kiedy zło, ktorego doświadczamy wydaje się nas przerastać, wołamy do Boga z niecierpliwym pytaniem: dlaczego na to pozwalasz? Czyżby Pan Bóg nie mógł powstrzymać tego zła?

Ogromnej cierpliwości uczy nas dzisiejsza Ewangelia (Mt 13,24-43): 

...gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: «(...) Chcesz, żebyśmy poszli i zebrali go?» A on im odrzekł: «Nie, byście zbierając chwast nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa.

XV Niedziela Zwykła A

Słowo nie pozostaje bezowocne

Iz 55,10–11 "...słowo, które wychodzi z ust moich nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa".

Mt 13,1-23  "Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, niektóre ziarna padły na drogę... Inne padły na miejsca skaliste... Inne znowu padły między ciernie... Inne w końcu padły na ziemię żyzną i plon wydały..."