Wniebowstąpienie Pańskie Rok C

Pozostańcie, aż będziecie uzbrojeni mocą z wysoka

Oto Ja ześlę na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie uzbrojeni mocą z wysoka. (Łk 24, 46-53)

Łukaszowa relacja o wniebowstąpieniu Pańskim podkreśla jedność tej tajemnicy z mającym nastąpić niedługo po tym zesłaniem Ducha Świętego. Sam Jezus mówił uczniom: Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, poślę Go do was. (J 16, 7)

Kazał im nie odchodzić z Jerozolimy, ale oczekiwać obietnicy Ojca. Mówił: Słyszeliście o niej ode Mnie: Jan chrzcił wodą, ale wy wkrótce zostaniecie ochrzczeni Duchem Świętym  (Dz 1, 1-11)

VI Niedziela Wielkanocna Rok C

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę

Dzisiejsze czytania rozpoczyna opis sytuacji spornej, która rozstrzygnięto odwołując się do "apostołów i starszych" w Jerozolimie. Tak w Jerozolimie odbył się pierwszy Sobór Kościoła. 

Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba, i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jerozolimy, do apostołów i starszych. (Dz 15, 1-2. 22-29)

Przyczyną sporu były kwestie pogan. Niektórzy uważali, że muszą oni wpierw przyjąć religię Mojżeszową, a przynajmniej zachowywać "stare" zwyczaje, by później móc otworzyć się na chrześcijaństwo. Inni znowu twierdzili, że chrześcijaństwo jest religią nowa i niezwiązaną z Judaizmem aż tak, by zachowywać zwyczaje żydowskie. 

V Niedziela Wielkanocna Rok C

Oto czynię wszystko nowe 

Nowe niebo i nową ziemię zapowiadał prorok Izajasz: 

Oto Ja stwarzam nowe niebiosa i nową ziemię; nie będzie się wspominać dawniejszych dziejów ani na myśl one nie przyjdą. Przeciwnie, będzie radość i wesele na zawsze z tego, co Ja stworzę (Iz 65, 17-18)

Te zdania są zapowiedzią odnowienia Izraela po rozproszeniu babilońskim. Już wtedy Lud Boży przeczuwał, że swojego odnowienia nie dokona sam, swoją mocą, ale że prawdziwe odnowienie jest dziełem Boga. W świetle Nowego Testamentu ta zapowiedź proroka Izajasza nabiera jeszcze innego znaczenia - zapowiada odkupienie - odnowienie stworzenia mocą Zmartwychwstałego Pana. Ten, który zywciężył śmierć i zasiada na tronie, ma władzę i moc uczynić wszystko nowym:

Ja, Jan, ujrzałem niebo nowe i ziemię nową... I rzekł siedzący na tronie: Oto czynię wszystko nowe. (Ap 21, 1-5a)

IV Niedziela Wielkanocna Rok C

Idą za Mną

W liturgii słowa IV Niedzieli Wielkanocnej zwraca uwagę tłum pojawiający się w każdym czytaniu. "Tłum" w najlepszym znaczeniu tego słowa: 

Paweł i Barnaba ... dotarli do Antiochii Pizydyjskiej. ... Zebrało się niemal całe miasto, aby słuchać słowa Bożego. Gdy Żydzi zobaczyli tłumy, ogarnęła ich zazdrość... a Słowo Pańskie rozszerzało się po całym kraju. (Dz 13, 14. 43-52)

Ja, Jan, ujrzałem wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojących przed tronem i Barankiem. ... (Ap 7, 9. 14b-17)

W Królestwie Boga jest miejsce dla każdego! Jak inne jest to przepowiadanie od tego, co czasem się słyszy o wyznaczonej liczbie dusz mających swoje miejsce w niebie. Po zmartwychwstaniu Jezusa Kościół zaczął się bardzo szybko rozszerzać po całym świecie.

III Niedziela Wielkanocna, rok C

Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi

Dzisiejsze czytania rozpoczyna opis odważnego wystąpienia Apostołów wobec Sanhedrynu: 

Arcykapłan zapytał apostołów: Zakazaliśmy wam surowo, abyście nie nauczali w to imię, a oto napełniliście Jerozolimę waszą nauką? ... Odpowiedział Piotr i apostołowie: Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi. (Dz 5, 27b-32. 40b-41)

To stwierdzenie Apostołów wraca do nas wielorakim echem w różnych sytuacjach życia:

II Niedziela Wielkanocna - Niedziela Miłosierdzia Bożego Rok C

Pośrednicy Miłosierdzia

W Niedzielę Miłosierdzia nasze myśli biegną w stronę obrazu Jezusa Miłosiernego, danego nam przez pośrednictwo św.  Faustyny. Ta, która miała łaskę widzenia Pana, opisała widzenie Pana takimi słowami: "Dziś przyszedł Jezus ... w szacie jasnej, przepasany złotym pasem; wielki majestat bił od całej postaci Jego - i powiedział: Córko Moja, czemuż się oddajesz myślom trwożliwym?" (Dzienniczek, 252). Jedno z takich widzeń zakończyło się poleceniem wymalownaia obrazu Miłosierdzia: "Ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. (…) Powiedział mi Jezus: Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz." (Dz. 47). 
Zauważmy, jak bardzo podobnie opisywał swoje widzenie św. Jan:

Ja, Jan, ... ujrzałem ... kogoś podobnego do Syna Człowieczego, obleczonego w szatę do stóp i przepasanego na piersiach złotym pasem. Kiedym Go ujrzał, upadłem jak martwy do Jego stóp, a On położył na mnie prawą rękę, mówiąc: Przestań się lękać! ... Napisz to, co widziałeś. (Ap 1, 9-11a. 12-13. 17-19)

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

Jesteśmy świadkami

- jak mówi pierwsze czytanie w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. 

On nam rozkazał głosić i dać świadectwo. (Dz 10, 34a. 37-43)

Świadectwo pustego grobu. Świadectwo tego, co widziała Maria Magdalena, gdy 

...pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno,  udała się do grobu i... ZOBACZYŁA KAMIEŃ ODSUNIĘTY OD GROBU (J 20, 1-9)

Świadectwo tego, co przekazali nam Piotr i Jan, którzy pobiegli do grobu, by zobaczyć na własne oczy:

Ów drugi uczeń ... ZOBACZYŁ LEŻĄCE PŁÓTNA, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i UJRZAŁ LEŻĄCE PŁÓTNA oraz CHUSTĘ, KTÓRA BYŁA NA JEGO GŁOWIE, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. (J 20, 1-9)

Tabela czytań na Niedziele Czasu Wielkanocnego

	Rok A	Rok B	Rok C
I.	Dz 10, 34a. 37-43, Kol 3, 1-4; J 20, 1-9
II.	Dz 2, 42-47; 1 P 1, 3-9	Dz 4, 32-35; 1 J 5, 1-6	Dz 5, 12-16; Ap 1,9-11a.12-13.17-19
	J 20, 19-31
III.	Dz 2, 14. 22-28; 1 P 1, 17-21; Łk 24, 13-35	Dz 3, 13-15. 17-19; 1 J 2, 1-5a; Łk 24, 35-48	Dz 5, 27b-32. 40b-41; Ap 5, 11-14; J 21, 1-19
IV.	Dz 2, 14a. 36-41; 1 P 2, 20b-25; J 10, 1-10	Dz 4, 8-12; 1 J 3, 1-2; J 10, 11-18	Dz 13, 14. 43-52; Ap 7, 9. 14b-17; J 10, 27-30
V.	Dz 6, 1-7; 1 P 2, 4-9; J 14, 1-12	Dz 9, 26-31; 1 J 3, 18-24; J 15, 1-8	Dz 14, 21-27; Ap 21, 1-5a; J 13, 31-33a. 34-35
VI.	Dz 8, 5-8. 14-17; 1 P 3, 15-18; J 14, 15-21	Dz10, 25-26.34-35.44-8; 1 J 4, 7-10; J 15, 9-17	Dz 15, 1-2. 22-29; Ap 21, 10-14. 22-23; J 14, 23-29
Wniebo-wstąpienie	Dz 1, 1-11; Ef 1, 17-23
	Mt 28, 16-20	Mk 16, 15-20	Łk 24, 46-53
VII.	Dz 1, 12-14; 1 P 4, 13-16; J 17, 1-11a	Dz 1,15-17.20a.20c-26; J 4,11-16; J 17, 11b-19	Dz 7, 55-60; Ap 22, 12-14. 16-17. 20; J 17, 20-26
Zesłanie	Dz 2, 1-11; 1 Kor 12, 3b-7. 12-13; J 20, 19-23

Czytania Niedzielne na Czas Wielkanocny

"We Mszy w dniu Paschy czyta się Ewangelię z Jana o znalezieniu pustego grobu. (...) Pierwsze czytanie jest wzięte z Dziejów Apostolskich, które stosuje się w Okresie Wielkanocnym zamiast czytania ze Starego Testamentu. Czytanie z Apostoła mówi o przeżywaniu misterium paschalnego w Kościele.

Aż do trzeciej niedzieli wielkanocnej czytania z Ewangelii opowiadają o zjawieniach się Chrystusa zmartwychwstałego. Czytania o Dobrym Pasterzu są wyznaczone na czwartą niedzielę wielkanocną. Na niedziele wielkanocne piątą, szóstą i siódmą są wyznaczone wyjątki z mowy i modlitwy Chrystusa po Ostatniej Wieczerzy. W ten sposób każdego roku będą podawane pewne dane o życiu, świadectwie i rozwoju pierwotnego Kościoła.

Jako czytanie apostolskie czyta się w roku A Pierwszy List św. Piotra, w roku B Pierwszy List św. Jana, w roku C Apokalipsę; powyższe teksty najlepiej odpowiadają duchowi radosnej wiary i mocnej nadziei, która cechuje ten okres."