VII Niedziela Wielkanocna B

"Oni są jeszcze na świecie..."

W niedzielę po Wniebowstąpieniu Pana Jezusa szczególnego znaczenia nabierają Jego słowa, którymi rozpoczyna się fragment przeznaczony na dziś (J 17, 11 - 16): "Już nie jestem na świecie, ale oni są jeszcze na świecie". Zobaczmy, co znaczy termin "świat" w Ewangelii św. Jana:

J 17, 14 Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. 

VI Niedziela Wielkanocna B

Znak wyróżniający chrześcijan

Po swoim zmartwychwstaniu Jezus objawiał się swoim uczniom, rozmawiał z nimi, przychodził do nich. Spotykał się ze swoimi uczniami jak z przyjaciółmi - pozwalał się dotknąć, jadł razem. "Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego." (J 15, 9-17) Jak największy skarb powierzył im, swoim przyjaciołom, nowe przykazanie: "To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali". O tym też pisze św. Jan: "Kto nie miłuje, nie zna Boga, bo Bóg jest miłością" (1 J 4, 7-10).

V Niedziela Wielkanocna B

Owoc obfity

Ja jestem krzewem winnym, wy — latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity... (J 15, 1-8) 

W piątą niedzielę wielkanocną Jezus objawia nam Siebie posługując sie obrazem winnego krzewu. Objawiając nam siebie Zmartwychwstały Chrystus mówi też o nas - oto jesteśmy "wszczepionymi w Niego gałązkami". Ojciec zaś uprawia latorośle, by "przynosiły owoc".

IV Niedziela Wielkanocna B

Znam moje owce i one Mnie znają

 Mam inne jeszcze owce, które nie są z tej owczarni; także i te muszę przyprowadzić: będą słuchały mego głosu, i nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz (J 10, 11 18). Na ogół myślimy tak: owczarnią Chrystusa jesteśmy my, wierni Kościoła katolickiego, owcami, które jeszcze nie są z tej owczarni, są ludzie należący do innych wyznań lub religii, lub niewierzący, słowem ludzie spoza Kościoła. 

III Niedziela Wielkanocna B

Boży plan

Czas po Zmartwychwstaniu, 40 dni teofanii (czyli objawiania się Jezusa Jego uczniom), jest im potrzebny - i nam również - by dogłębnie pojąć i przeżyć tajemnicę męki, śmierci i  zmarwychwstania. To czas, kiedy słowa Jezusa nabierają pełnego znaczenia, nie dlatego, żeby Mistrz czegoś wcześniej nie powiedział lub powiedział niejasno, ale dopiero w świetle faktu pustego grobu uczniowie Pańscy widzą moc słowa, dostrzegają posłannicto Jezusa, wszystko zaczyna się składać i pierwsze "oświecenia" pozwalają rozumieć Pisma proroków. "To właśnie znaczyły słowa, które mówiłem do was, gdy byłem jeszcze z wami: Musi się wypełnić wszystko: ... Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie" (Łk 24, 35-48)

II Niedziela Wielkanocna B

Miłosierdzie w łasce wiary

Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: "Pokój wam!" (J 20, 19-31) 

Czyż nie tak, na tle zakniętych drzwi, przez które właśnie przyszedł, widzimy Jezusa Miłosiernego?
W Ewangelii czytanej "po ośmiu dniach" nie pada słowo "miłosierdzie". Ale popatrzmy na Jezusa - co czyni?