Niedziela Męki Pańskiej, rok C

Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią

W tym roku czytamy opis Męki naszego Pana Jezusa Chrystusa według świętego Łukasza (Łk 22, 14 – 23, 56). Zatrzymajmy się nad kilkoma fragmentami charakterystycznymi dla Trzeciej Ewangelii. 

• Zebrała się starszyzna ludu, arcykapłani i uczeni w Piśmie i kazali przyprowadzić Go przed swoją Radę.

W opisie sądu Jezusa wg. św. Łukasza "nikt - oprócz Jezusa - nie ma twarzy. Rada, która sądzi, jest anonimową, bezbarwną grupą ukrytą za pozbawionymi podmiotu czasownikami w liczbie mnogiej. Nikt nie wyróżnia się słowem czy czynem" (*).

V Niedziela Wielkiego Postu C

Pochwyceni przez Chrystusa

Wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, Pana mojego. Dla Niego wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci, bylebym pozyskał Chrystusa. (Flp 3, 8-14)

To piękne i głębokie wyznanie św. Pawła to nie tylko słowa. Apostoł potwierdził je życiem gorliwym w służbie Bożej, zakończonym męczeńską śmiercią w Rzymie. 
Kiedy patrzymy na postać św. Pawła, zadać można sobie pytanie - skąd tyle zapału, tyle niespożytej energii w pokonywaniu setek kilometrów dróg by głosić Chrystusa? Wydaje się, że nie było zakątka, do którego by nie dotarł; nie było okoliczności, które odwiodły by go od zadania głoszenia Ewangelii. Nic nie było ważniejsze od głoszenia Słowa. Taką moc ma doświadczenie spotkania z Jezusem:

pędzę ... bo zostałem pochwycony przez Chrystusa Jezusa (Flp 3, 8-14). 

IV Niedziela Wielkiego Postu C

Trzeba się weselić i cieszyć...

Liturgię słowa IV Niedzieli Wielkiego Postu rozpoczyna opis pierwszej Paschy obchodzonej przez Izraelitów w Ziemi Obiecanej:

Pan rzekł do Jozuego: Dziś zrzuciłem z was hańbę egipską. Rozłożyli się obozem synowie Izraela w Gilgal i tam obchodzili Paschę czternastego dnia miesiąca wieczorem, na równinie Jerycha. Następnego dnia Paschy jedli z plonu tej krainy. (Joz 5, 9a. 10-12)

Ta Pascha to święto wieńczące wieloletnią wędrówkę przez pustynię; święto dopełniające wyzwolenie z Egiptu; święto powrotu do kraju, skąd uciekł przed głodem Jakub z dwunastoma synami. 

III Niedziela Wielkiego Postu C, 3 marca 2013

Dla naszego nawrócenia

"Czyż myślicie, że ci byli większymi grzesznikami niż inni, że to ucierpieli?" Tak szybko, łatwo, pewnie też nieświadomie, przychodzi nam myśl by porównać się z innymi. W tym porównaniu wypadamy lepiej niż inni (jak w cytowanym pytaniu - "oni" byli większymi grzesznikami) lub gorzej niż inni - na skutek naszych komplesków lub życiowych porażek które nosimy w pamięci. Tymczasem porównywanie się nie ma żadnych podstaw: wszyscy jesteśmy braćmi stworzonymi na obraz Boga, a każdy z nas ma inne dary i talenty, inne zadania, inne słabości i swój krzyż (zob. Mt 10, 38: Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien) - każdy ma inną drogę do świętości. Jeśli wobec tego jakaś trudna sytuacja skłania nas do refleksji, nie jest ona po to, by ocenić bliźnich, ale by dla nas stała się wezwaniem do nawrócenia: "Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie." (Łk 13, 5)

II Niedziela Wielkiego Postu C, 24 II 2013

Wiara, która potrzebuje umocnienia

Bóg zawarł z Abrahamem przymierze, obiecując mu liczne potomstwo i Ziemię Kanaan:

Poleciwszy Abramowi wyjść z namiotu, rzekł: Spójrz na niebo i policz gwiazdy, jeśli zdołasz to uczynić; a potem dodał: Tak liczne będzie twoje potomstwo. Abram uwierzył i Pan poczytał mu to za wielką zasługę. (Rdz 15, 5-12)

Abraham jest ojcem wierzących - uwierzył wbrew nadziei i wbrew powszechenemu zwyczajowi - uwierzył Bogu, którego szukał po omacku, nie mając takich źródeł objawienia, z jakich my możemy korzystać. Uwierzył bez zastrzeżeń i bez odwołania. Kiedy pomyślimy o wierze Abrahama, napełnia nas podziw dla Patriarchy, którego słusznie nazywamy naszym ojcem w wierze.

I Niedziela Wielkiego Postu C 17 II 2013

Wyznanie wiary

Gdy Naród Wybrany osiadł już w Ziemi Kanaan, zostały ustalone obowiązki Izraelitów wobec Boga. Były to regulacje dotyczące sposobu oddawania czci Bogu, zachowania pewnych zwyczajów, jak rytualne obmycia lub sposób postępowania wobec różnych chorób; określono rzeczy czyste i nieczyste, lata jubileuszowe - odpoczynku dla ziemi i darowania długów, wyznaczono także czas i ilość składanych ofiar. Oto opis przygotowania ofiary pierwocin:

Gdy wejdziesz do kraju, który ci daje Pan, Bóg twój, w posiadanie, zajmiesz go i osiądziesz w nim, weźmiesz pierwociny wszelkich ziemiopłodów uzyskanych przez ciebie w kraju, który ci daje Pan, Bóg twój. Włożysz je do koszyka i udasz się na miejsce, które Pan, Bóg twój, obierze sobie na mieszkanie dla imienia swego. (Pwt 26, 1-2)

Tabela Czytań na Niedziele Wielkiego Postu

	Rok A	Rok B	Rok C
I	Rdz 2,7-9;3,1-7; Rz 5,12-19; Mt 4,1-11	Rdz 9,8-15; 1P 3,18-22; Mk 1,12-15	Pwt 26,4-10; Rz 10,8-13; Łk 4,1-13
II	Rdz 12,1-4a; 2Tm 1,8b-10; Mt 17,1-9	Rdz 22,1-2.9-13.15-18; Rz 8,31b-34; Mk 9,2-10	Rdz 15,5-12.17-18; Flp 3,17-4,1; Łk 9,28b-36
III	Wj 17,3-7; Rz 5,1-2.5-8; J 4,5-42	Wj 20,1-17; 1Kor 1,22-25; J 2,13-25	Wj 3,1-8a.13-15; 1Kor 10,1-6.10-12; Łk 13,1-9
IV	1Sm 16,1b.6-7.10-13a; Ef 5,8-14; J 9,1-41	2Krn 36,14-16.19-23; Ef 2,4-10; J 3,14-21	Joz 5,9a-12; 2Kor 5,17-21; Łk 15,1-3.11-32
V	Ez 37,12-14; Rz 8,8-11; J 11,1-45	Jr 31,31-34; Hbr 5,7-9 ; J 12,20-33	Iz 43,16-21, Flp 3,8-14, J 8,1-11
VI	Iz 50,4-7; Flp 2,6-11
	Mt 26,14-27,66	Mk 14,1-15,47	Łk 22,14-23,5b