Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Ap. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Ap. Pokaż wszystkie posty

VI Niedziela Wielkanocna Rok C

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę
Dzisiejsze czytania rozpoczyna opis sytuacji spornej, która rozstrzygnięto odwołując się do "apostołów i starszych" w Jerozolimie. Tak w Jerozolimie odbył się pierwszy Sobór Kościoła. 
Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowiono, że Paweł i Barnaba, i jeszcze kilku spośród nich udadzą się w sprawie tego sporu do Jerozolimy, do apostołów i starszych. (Dz 15, 1-2. 22-29)
Przyczyną sporu były kwestie pogan. Niektórzy uważali, że muszą oni wpierw przyjąć religię Mojżeszową, a przynajmniej zachowywać "stare" zwyczaje, by później móc otworzyć się na chrześcijaństwo. Inni znowu twierdzili, że chrześcijaństwo jest religią nowa i niezwiązaną z Judaizmem aż tak, by zachowywać zwyczaje żydowskie. 

V Niedziela Wielkanocna Rok C

Oto czynię wszystko nowe 
Nowe niebo i nową ziemię zapowiadał prorok Izajasz: 
Oto Ja stwarzam nowe niebiosa i nową ziemię; nie będzie się wspominać dawniejszych dziejów ani na myśl one nie przyjdą. Przeciwnie, będzie radość i wesele na zawsze z tego, co Ja stworzę (Iz 65, 17-18)
Te zdania są zapowiedzią odnowienia Izraela po rozproszeniu babilońskim. Już wtedy Lud Boży przeczuwał, że swojego odnowienia nie dokona sam, swoją mocą, ale że prawdziwe odnowienie jest dziełem Boga. W świetle Nowego Testamentu ta zapowiedź proroka Izajasza nabiera jeszcze innego znaczenia - zapowiada odkupienie - odnowienie stworzenia mocą Zmartwychwstałego Pana. Ten, który zywciężył śmierć i zasiada na tronie, ma władzę i moc uczynić wszystko nowym:
Ja, Jan, ujrzałem niebo nowe i ziemię nową... I rzekł siedzący na tronie: Oto czynię wszystko nowe. (Ap 21, 1-5a)

IV Niedziela Wielkanocna Rok C

Idą za Mną
W liturgii słowa IV Niedzieli Wielkanocnej zwraca uwagę tłum pojawiający się w każdym czytaniu. "Tłum" w najlepszym znaczeniu tego słowa: 
Paweł i Barnaba ... dotarli do Antiochii Pizydyjskiej. ... Zebrało się niemal całe miasto, aby słuchać słowa Bożego. Gdy Żydzi zobaczyli tłumy, ogarnęła ich zazdrość... a Słowo Pańskie rozszerzało się po całym kraju. (Dz 13, 14. 43-52)
Ja, Jan, ujrzałem wielki tłum, którego nie mógł nikt policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojących przed tronem i Barankiem. ... (Ap 7, 9. 14b-17)
W Królestwie Boga jest miejsce dla każdego! Jak inne jest to przepowiadanie od tego, co czasem się słyszy o wyznaczonej liczbie dusz mających swoje miejsce w niebie. Po zmartwychwstaniu Jezusa Kościół zaczął się bardzo szybko rozszerzać po całym świecie.

III Niedziela Wielkanocna, rok C

Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi
Dzisiejsze czytania rozpoczyna opis odważnego wystąpienia Apostołów wobec Sanhedrynu: 
Arcykapłan zapytał apostołów: Zakazaliśmy wam surowo, abyście nie nauczali w to imię, a oto napełniliście Jerozolimę waszą nauką? ... Odpowiedział Piotr i apostołowie: Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi. (Dz 5, 27b-32. 40b-41)
To stwierdzenie Apostołów wraca do nas wielorakim echem w różnych sytuacjach życia:

II Niedziela Wielkanocna - Niedziela Miłosierdzia Bożego Rok C

Pośrednicy Miłosierdzia
W Niedzielę Miłosierdzia nasze myśli biegną w stronę obrazu Jezusa Miłosiernego, danego nam przez pośrednictwo św.  Faustyny. Ta, która miała łaskę widzenia Pana, opisała widzenie Pana takimi słowami: "Dziś przyszedł Jezus ... w szacie jasnej, przepasany złotym pasem; wielki majestat bił od całej postaci Jego - i powiedział: Córko Moja, czemuż się oddajesz myślom trwożliwym?" (Dzienniczek, 252). Jedno z takich widzeń zakończyło się poleceniem wymalownaia obrazu Miłosierdzia: "Ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony, a drugi blady. (…) Powiedział mi Jezus: Wymaluj obraz według rysunku, który widzisz." (Dz. 47). 
Zauważmy, jak bardzo podobnie opisywał swoje widzenie św. Jan:
Ja, Jan, ... ujrzałem ... kogoś podobnego do Syna Człowieczego, obleczonego w szatę do stóp i przepasanego na piersiach złotym pasem. Kiedym Go ujrzał, upadłem jak martwy do Jego stóp, a On położył na mnie prawą rękę, mówiąc: Przestań się lękać! ... Napisz to, co widziałeś. (Ap 1, 9-11a. 12-13. 17-19)

Niedziela Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata B

Jezus jest Królem
Dzisiejszą Liturgię Słowa rozpoczyna bardzo uroczysty opis widzenia proroka Daniela:
Patrzyłem w nocnych widzeniach, a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy. ... Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską... (Dn 7,13-14)
W obrazie Syna Człowieczego dostrzegamy Jezusa Chrystusa, zapowiedź jego królowania. Jezus sam o sobie powiedział: „Tak, jestem królem” (J 18,33b-37). Niech dzisiejsze święto Chrystusa Króla wzbudzi w nas refleksję: Jak Jego królowanie realizuje się w naszym życiu?