Niedziela Męki Pańskiej, rok A

Krew Jego na nas i na dzieci nasze

W tym roku w Niedzielę Palmową czytamy opis Męki Pańskiej według św. Mateusza (Mt 26, 14 - 27, 66) 

Druga Niedziela Wielkiego Postu, A

Tajemnica Przemienienia

Druga Niedziela Wielkiego Postu prowadzi nas na górę Przemienienia. W Starym Testamencie często własnie góra (wyżyna) jest miejscem objawiania się Boga (Wj 19, 3. 24, 17n; 1 Krl 19, 9n) a także miejscem kultu (1 Krl 3, 2). To tak, jakby symbolika wzniesienia terenu przypominała wzniesienie się człowieka do Boga, jakby zmniejszała dystans między niebiem i ziemią. Jezus wybrał górę Tabor na miejsce objawienia trzem wybranym uczniom swojej chwały:

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i brata jego Jana i zaprowadził ich na górę wysoką osobno. Tam przemienił się wobec nich: Twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. (Mt 17, 1-9)

VIII Niedziela Zwykła, rok A

Ojciec niebieski wie...

Przypatrzcie się ptakom: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichrzów, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one? (Mt 6, 24-34)

Ewangelia dzisiejszej niedzieli ukazuje nam Boga jako kochającego i troskliwego Ojca, który zna nasze potrzeby. Niby o tym wiemy, ale... jakoś tak to zapewnienie Ewangelii dobrze pasuje do murów kościoła, a już poza nimi to życie niesie swoje problemy...
Dzisiejsza Liturgia Słowa jest wezwaniem do ODNOWIONEGO ZAUFANIA BOGU! 

VII Niedziela Zwykła, rok A

Bądźcie świętymi

Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty, Pan, Bóg wasz! (Kpł 19, 1-2. 17-18)

To jednoznaczne wezwanie rozpoczyna niedzielną Liturgię Słowa. Zanim pochylimy się nad treścia kolejnych czytań, poświęćmy chwilę na refleksję nad znaczeniem słowa "świętość". Bóg wzywa nas do swiętości. Co to znaczy?
W pierwszej chwili nasuwają się odpowiedzi: modlić się i chodzić do kościoła, a także wiernie zachowywać przykazania. Może pomyślimy, że aby być świętym trzeba zrobić coś, co inni zauważą, coś wielkiego, w pewnym sensie rewolucyjnego, nowego; wybudować szpitale lub przodować w działalności charytatywnej... Dla wielu być świętym to być dobrym, rozwinąć w sobie cnoty aż do doskonałości. Być świętym to znaleźć w sobie tę siłę, by iść pod prąd. Już prawie dobrze, ale...

VI Niedziela Zwykła, rok A

Tajemnica Mądrości

Liturgia dzisiejszej niedzieli daje nam obszerny fragment 5 rozdziału Ewangelii wg św. Mateusza, który następuje zaraz po błogosławieństwach. Jezus przywołuje w nim kolejne przykazania i wyjaśnia ich głęboki sens oraz uczy jak je zachowywyać. Ponieważ czytanie nie zatrzymuje sie na jednym, konkretnym przykazaniu, ale prowadzi nas przez wszystkie, zobaczmy co wspólnego jest we wszystkich tych przykładach: 

Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj... A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. Słyszeliście, że powiedziano: Nie cudzołóż. A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już w swoim sercu dopuścił się cudzołóstwa. Słyszeliście, że powiedziano: Nie będziesz fałszywie przysięgał... A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie... Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. (Mt 5, 17-37)

IV Niedziela Zwykła A

Upodobał sobie w tym, co niemocne

Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. 

Błogosławieni, którzy płaczą, albowiem oni będą pocieszeni. 

Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię. 

Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. 

Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. 

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. 

Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. 

Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. 

Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy mówią kłamliwie wszystko złe na was z mego powodu. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie. (Mt 5, 1-12a)

III Niedziela Zwykła A

Kraina Zabulona i Neftalego
Ewangelia dzisiejszej niedzieli mówi o tym, jak Jezus zaczął nauczać. Chociaż wychowywał się w Nazarecie, "przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego" (Mt 4, 12-17). Ewangelista zaznacza, że tak miało się spełnić proroctwo Izajasza: 

Naród kroczący w ciemnościach ujrzal światlość wielką, nad mieszkańcami krainy mroków rozbłysło światlo (Iz 8, 23 - 9,3).

Kraina Zabulona i Neftalego pojawia się dziś dwa razy w czytaniach. Co właściwie kryje się pod tą nazwą?

Niedziela Chrztu Pańskiego

Oto mój Sługa, którego miłuję,

Wybrany mój, w którym mam upodobanie

Liturgię Słowa Niedzieli Chrztu Pańskiego rozpoczyna piękny tekst proroka Izajasza. Pierwsza Pieśń zapowiedzianego Sługi Pańskiego objawia nam Boga niezmiernie delikatnego i wytrwałego w wychodzeniu do człowieka: 

Oto mój Sługa... Nie będzie wołał ni podnosił głosu, nie da słyszeć krzyku swego na dworze. Nie złamie trzciny nadłamanej, nie zagasi knotka o nikłym płomyku. ... Nie zniechęci się ani nie załamie, aż utrwali Prawo... (Iz 42, 1-4. 6-7)

Uroczystość Objawienia Pańskiego - Trzech Króli

Zatrzymajmy się na chwilę wobec tajemnicy dzisiejszej uroczystości: Bóg objawia się człowiekowi.

"Nam oznajmiona została tajemnica. Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona..." (Ef 3, 2-3a. 5-6) 

To my jesteśmy obdarzeni przywilejem Objawienia Bożego.

Niedziela w Oktawie Narodzenia Pańskiego - Święto Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi i Józefa

Ewangelie Dziecięctwa Jezusa

Podróż do Betlejem, aniołowie, pasterze, gwiazda i mędrcy... a potem długi i cichy czas wzrastania. Świadectwo Mateusza i Łukasza zawiera pewne informacje o latach dziecięcych Zbawiciela. Są to trzy wydarzenia, w porządku chronologicznym: ofiarowanie, ucieczka do Egiptu, odnalezienie Jezusa w świątyni:

Gdy upłynęły dni Ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. (Łk 2, 22-40, B)

«Uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem». (Mt 2, 13-15. 19-23, A)

Po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. (Łk 2, 41-52, C)

IV Niedziela Adwentu A

Z rodu 

Dawida

Jezus chrystus przychodząc w ciele jako człwoiek, miał rodziców i dalszych przodków. rodowody Jezusa, wymienione w dwóch Ewangeliach (Mt 1, 1nn oraz Łk 2, 23nn), nie pokrywają się. Przyjmuje się, że Mateusz podaje rodowód Jezusa w linii Józefa, a Łukasz wymienia przodków Maryi. Mateusz dzieli historię rodu Jezusa na trzy epoki, podkreślając znamienne okresy czasu: od... do... - 14 pokoleń, od... do... - 14 pokoleń, od... do... - 14 pokoleń. Taka liczba pokoleń nie jest zgodna z kalendarzem. Dla Izraela jednak znaczy coś więcej niż tylko rodowód: 14 to liczba imienia Dawida (D=4, W=6, D=4, suma daje 14). Rodowód ten podaje inforamcję zakrytą dla nas, któzy nie znamy zasad gematrii. Mateusz mówi: 14, 14, 14, czyli: Dawid, Dawid, Dawid. 

Jest to Ewangelia o Jego Synu, pochodzącym według ciała z rodu Dawida... (Rz 1, 1-7)

III Niedziela Adwentu A

Przykład 
Wytrwałości

Trwajcie cierpliwie, bracia, aż do przyjścia Pana. ... Za przykład wytrwałości i cierpliwości weźcie, bracia, proroków, którzy przemawiali w imię Pańskie. (Jk 5, 7-10)

Już minęła połowa Adwentu. Możemy spróbować ocenić, jak ten "czas czekania" mija, jaki ma - jak dotychczas - wpływ na nasze życie. Liturgia Słowa wychodzi naprzeciw tym, któzy czują się zmęczeni oczekiwaniem, którym braknie sił lub wytrwałości:

Pokrzepcie ręce osłabłe, wzmocnijcie kolana omdlałe! (Iz 35, 1-6a. 10)

I Niedziela Adwentu A

Jak światło w ciemności
Czas Adwentu obfituje w symbole oczekiwania przyjścia Pana. Wśród nich bardzo wymownym znakiem jest obraz światła i ciemności, podkreślony w liturgii Rorat. Kiedy wchodzimy do ciemnego Kościoła, oświetlonego tylko naszymi małymi lampkami, docierają do nas słowa Apostoła:

Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu. ... Noc się posunęła, a przybliżył się dzień. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła. Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień. (Rz 13, 11-14)

Jezus sam posługuje się obrazem dnia i nocy, by zachęcić uczniów do czuwania:

A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi... (Mt 24, 37-44)

Uroczystość Trójcy Świętej, rok B

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego

Niedziela Trójcy Świętej… Stajemy wobec TAJEMNICY. I chyląc czoła przedtą tą Tajemnicą spójrzmy na Boga tak, jak On sam daje się poznać: w działaniu. Czyli: niedziela Boga objawiającego się w działaniu.

Zapytaj dawnych czasów, ... czy słyszano o czymś podobnym? ... Czy usiłował Bóg przyjść i wybrać sobie jeden naród przez doświadczenia, znaki, cuda i wojny, ręką mocną i wyciągniętym ramieniem, dziełami przerażającymi, jak to, co tobie uczynił Pan, Bóg twój, w Egipcie na twoich oczach? Poznaj dzisiaj i rozważ w swym sercu, że Pan jest Bogiem. (Pwt 4,32-34.39-40)

Niedziela Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata A

Co uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, Mnieście uczynili

1. Głodnych nakarmić 

2. Spragnionych napoić 
3. Nagich przyodziać 
4. Podróżnych w dom przyjąć 
5. Więźniów pocieszać 
6. Chorych nawiedzać 
7. Umarłych pogrzebać

Uczynki miłosierdzia wymienione w Ewangelii (Mt 25, 31 - 46)... To takie proste! Oto lista bardzo ludzkich zachowań, bez wielkich przygotowań i oficjalnej debaty, po prostu, po ludzku, najzwyczajniej: odpowiedzieć otwartym sercem i gotowymi do pomocy dłońmi. Nakarmić, napoić, przyjąć, przyodziać, pocieszać, odwiedzać. 

XXXIII Niedziela Zwykła A

Nie czekajmy bezczynnie

Nadchodząca niedziela jest już przedostatnią w bieżącym Roku Liturgicznym. Czytania mszalne kierują naszą uwagą na czasy eschatologiczne - powtórnego przyjścia Jezusa Chrystusa. Św. Paweł przypomina Tesaloniczanom: 

Dzień Pański przyjdzie jak złodziej w nocy. Kiedy bowiem będą mówić: „Pokój i bezpieczeństwo”, tak niespodziana przyjdzie na nich zagłada, ... i nie ujdą. (1 Tes 5,1–6)

Zdania przejmujące trwogą. Tak, o ile trwamy w ciemności. Pamiętamy jednak slowa Jezusa: "Ja jestem światłością świata... kto idze za mną nie kroczy w ciemności..." Do tych słów odnosi sie apostoł w dalszej części listu: "Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej." Słowa Listu do Tesaloniczan nie są po to, by nas straszyć końcem świata, ale nawołują do czuwania: "Nie śpijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi."

Co wobec tego znaczy "czuwać"?

XXXII Niedziela Zwykła A

Znajdą ci, którzy szukają...

Pierwsze czytanie przeznaczone na nadchodzącą niedzielę (Mdr 6,12–16) jest pochwałą mądrości: "Mądrość jest wspaniała i niewiędnąca ... o niej rozmyślać to szczyt roztropności". Mądrymi nazywa Ewangelia (Mt 25,1–13) te panny, które były przygotowane na przyjście oblubieńca - powiedzmy tak: zadały sobie wcześniej pewnien trud, by być przygtowane. 

XXXI Niedziela Zwykła A

Największy niech będzie sługą

Bóg wybiera ludzi do swojej służby. I powołuje ich spośród nas, spośród wspólnoty wierzących. To powołanie jest jednocześnie wielkim przywilejem i bardzo poważnym zobowiązaniem złożonym wobec Boga. Słowami proroka Malachiasza (Ml 1,14b—2,2b.8-10), które słyszymy w dzisiejszym pierwszym czytaniu, Bóg zwraca się do swoich sług: 

Jeśli nie usłuchacie i nie weźmiecie sobie do serca tego, że macie oddawać cześć mojemu imieniu, to rzucę na was przekleństwo […] z mej woli jesteście lekceważeni i macie małe znaczenie wśród całego ludu, ponieważ nie trzymacie się moich dróg.

Bóg nie pozwala z siebie szydzić; nie można żyć spokojnie znieważając Jego przymierze.

XXX Niedziela Zwykła A

Jeśli Bóg jest na pierwszym miejscu,
reszta jest na swoim...

My - oni, obywatele - cudzoziemcy, swój - wróg... Od ręki możemy wymienić dziesiątki granic dzielących ludzi. Ktoś, kogo nie znamy, OBCY, inny, jest jakby poza nawiasem naszego zainteresowania, nie przejmujemy się jego kłopotami i jesteśmy skłonni stosowac wobec niego nieco inne prawa. I to dość naturalne. Podobnie postępowali Izraelici, widząc bliźnich tylko w swoim narodzie, w swoim pokoleniu. 

Bóg jednak uczył i wymagał od nich czegoś więcej...

XXIX Niedziela Zwykła A

Oddać Bogu to, co do Niego należy

W pierwszym czytaniu danym nam na tą niedzielę (Iz 45, 1.4–6) przywołane jest imię Cyrusa. Cyrus to król perski, który podbił Babilon. Zezwolił on wygnańcom żydowskim, przebywającym w Babilonie, by powrócili do swojego kraju i odbudowali Świątynię. Nadto dał im wszystkie skarby Świątyni zabrane wcześniej przez króla Babilońskiego. Prorok Izajasz widział w Królu Cyrusie narzędzie Boga: „Tak mówi Pan o swym pomazańcu Cyrusie: Ja mocno ująłem go za prawicę … Z powodu Izraela, mojego wybrańca, nazwałem ciebie twoim imieniem, pełnym zaszczytu, chociaż Mnie nie znałeś.”