XIV Niedziela Zwykla B

Moc w słabości

Bardzo mocne słowa proroka Ezechiela (Ez 2,2-5) otwierają Liturgię Słowa 14-stej Niedzieli Zwykłej: „Synu człowieczy, posyłam cię do synów Izraela, do ludu buntowników, którzy Mi się sprzeciwiali. ... To ludzie o bezczelnych twarzach i zatwardziałych sercach ... są oni ludem opornym”. Słowa groźne i brzmiące bardzo poważnie szczególnie w odniesieniu do narodu Wybranego, który był  świadkiem ogromnej mocy Boga objawionej przy wyjściu z Egiptu. Pozostał jednak oporny na nauki Bożych poslańców i zatwardziały w niewierze.

XI Niedziela Zwykla B

Ten, który daje wzrost (por. 1 Kor 3, 6-7)

W pierwszym czytaniu 11stej niedzieli zwykłej mamy obraz drzewa zasadzonego przez Pana, które „wypuści gałązki i wyda owoc, i … wszystko ptactwo pod nim zamieszka, wszystkie istoty skrzydlate zamieszkają w cieniu jego gałęzi” (Ez 17,22-24). Ten sam obraz wraca echem w Ewangelii św. Marka, gdy Jezus w przypowieściach naucza o Królestwie: „Królestwo Boże … wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki powietrzne gnieżdżą się w jego cieniu” (Mk 4,26-34)

Niedziela Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata A

Co uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, Mnieście uczynili

1. Głodnych nakarmić 

2. Spragnionych napoić 
3. Nagich przyodziać 
4. Podróżnych w dom przyjąć 
5. Więźniów pocieszać 
6. Chorych nawiedzać 
7. Umarłych pogrzebać

Uczynki miłosierdzia wymienione w Ewangelii (Mt 25, 31 - 46)... To takie proste! Oto lista bardzo ludzkich zachowań, bez wielkich przygotowań i oficjalnej debaty, po prostu, po ludzku, najzwyczajniej: odpowiedzieć otwartym sercem i gotowymi do pomocy dłońmi. Nakarmić, napoić, przyjąć, przyodziać, pocieszać, odwiedzać. 

XXVI Niedziela Zwykła A

Pobożne deklaracje

Pamiętamy z poprzedniej niedzieli tę myśl, że nie możemy zasłużyć sobie na zbawienie naszymi dobrymi uczynkami. Czy wobec tego nie mamy ich pełnić? Prorok Ezechiel w pierwszym czytaniu mówi (Ez 18,25–28), że to własnie czyny dają świadectwo o człowieku:  "Jeśli [kto] dopuszczał się grzechu i umarł, to umarł z powodu grzechów, które popełnił.  A jeśli [...] postępuje według prawa i sprawiedliwości, to zachowa duszę swoją przy życiu." 

XXIII Niedziela Zwykła A

Upomnienie braterskie

W poprzednią niedzielę słuchaliśmy proroka Jeremiasza, który został wezwany do głoszenia i - chociaż przesłanie, które miał głosić, było dla niego trudne - nie mógł się sprzeciwić nakazowi Boga. Ta postawa posłuszeństwa  była wynikiem jego wewnętrznej relacji z Bogiem. Dzisiaj (Ez 33,7-9) Ezechiel mówi nam nie tylko o wewnętrznym aspekcie powołania, ale wskazuje też na jego społeczny charakter. Człowiek bowiem nie realizuje swego powołania tylko dla siebie - jego misja ma służyć braciom. Prorok jasno pokazuje, że ma nas obchodzić postępowanie bliźnich - jeśli widzimy zło i na nie nie reagujemy, współdzielimy winę!

Braterskie upomnienie jest naszym obowiązkiem. Jak go wypełniać?